بخش هایی از کتاب “خون و باور: پ ک ک و جنگ کردها برای استقلال” (قسمت اول)

نوشته ی: آلیزا مارکوس / چاپ دانشگاه نیویورک

 

آلیزا مارکوس خبرنگار سابق رویترز در ترکیه این کتاب را علاوه بر مطالعات کتابخانه ای بر اساس مصاحبه با صدها عضو پ ک ک اعم از جدا شده، مخالف، موافق، و همچنین با حضور در بین اعضای این گروه در کوهستان نوشته است. پس از انتشار کتاب، پ ک ک از آن استقبال نکرد چون خانم مارکوس عبدالله اوجالان را فردی بسیار خشن و دیکتاتور معرفی می کنند. در طی بخش های مختلف به معرفی این کتاب خواهیم پرداخت.

 

نویسنده با اشاره به تحولات سیاسی و به ویژه چپ ترکیه در دهه هفتاد میلادی در صفحه ۲۴ می نویسد: “عبدالله اوجالان نیز از جمله کسانی بود که به مدت هفت ماه به خاطر شرکت در تظاهرات زندانی شد اما ابراهیم آیدین یک دانشجوی رشته تربیت بدنی که هم خوابگاه اوجالان در زندان بود می گوید همه ما به اوجالان مشکوک بودیم و با این که وی فردی شناخته شده در جنبش انقلابی چپ ها نبود اما در زندان او را به صورت ویژه و با نوعی احترام بردند و این سبب شد تا او را عامل دولت بدانیم.”

 

در صفحه ۳۴ نیز به نقل از عبدالله اوجالان ملامصطفی بارزانی را فردی “فئودال و وابسته به آمریکا و شاه ایران” توصیف می کند که سبب شده کردها صدها سال عقب بمانند و اولین گام را “مبارزه با تفکر فئودالی از نوع بارزانی” می داند. تفکر بارزانی را “ایدئولوژی ابتدایی و عقب مانده” می داند. در همان صفحه اوجالان رقیبان و مخالفان خود را افرادی “فرصت طلب، جاسوس و دشمن کردها” معرفی می کند و آنها را به خاطر عدم اعتقاد به “استقلال کردستان” به باد انتقاد می گیرد. نویسنده این استدلال های اوجالان را غیرمنطقی و بی اساس می داند چون خود اوجالان در دهه نود از استقلال عقب نشینی کرد و به خودمختاری بسنده نمود و پس از دستگیری در سال ۱۹۹۹ نیز با هر گونه وضعیت رسمی اعم از استقلال، خودمختاری/ فدرالیسم برای کردها مخالفت نموده و اکنون نیز هدف خود را “دموکراتیک نمودن ترکیه” اعلام می کند.

 

آلیزا مارکوس در صفحه ۳۶ از ویژگی های شخصیتی عبدالله اوجالان از همان آغاز و از زبان صلاح الدین چلیک از اعضای اولیه و بنیانگذار پ ک ک می نویسد: “اوجالان فردی متکبر است. مثلا وقتی هنوز همگی دانشجو بودیم و فقط بحث می کردیم برایش چایی می آوردیم وی حتی یکبار هم برای دوستانش چایی نیاورد یعنی همه را به عنوان خدمتکار خود می دید! عضویت من در پ ک ک نیز نه به خاطر هنر اوجالان بلکه به خاطر ظلم و ستم ترکیه بود که از کودکی در روستا به چشم خود دیده بودم.” در ادامه در صفحه ۳۷ می نویسد “افراد تحصیلکرده جذب پ ک ک نشدند و اوجالان فقط موفق شد افراد لمپن و سطح پایین را فریب دهد. این افراد نیز تصور می کردند اگر از روستا بروند زندگی بهتری خواهند داشت. دیدگاه اوجالان مبنی بر اصرار بر تکیه به اسلحه و خشونت مورد استقبال گروهها و روشنفکران کرد قرار نگرفت و کمال بورکای رئیس حزب سوسیالیست کردستان از جمله مخالفان اصلی این رویکرد بود اما افراد لمپن تحت تاثیر این رویکرد اوجالان قرار گرفتند.”

 

نویسنده در صفحه ۴۰ می گوید قبل از تاسیس پ ک ک نیز اوجالان از طریق ضبط صدای خود و پخش آن بین اعضای گروهش آنها را علنا به کشتن اعضای همه گروههای کردی غیر متعقد به اوجالان دعوت می کرد و بدین ترتیب پ ک ک همه گروههای کردی را از بین برد. محمد یوجه از اعضای سابق پ ک ک می گوید: “در آن دوره هر گروه چپگرا فقط دیدگاه خود را مشروع می دانست. پ ک ک  نیز بر همین اعتقاد بود. پ ک ک دیدگاههای مخالف خود را کمک به بورژوازی تلقی می کرد و لذا کشتن افراد را مشروع اعلام می کرد. خشونت پ ک ک علیه گروههای کردی چنان شدید بود که تعداد زیادی از اعضای پ ک ک نیز در این راه کشته شدند اما روش استالینی را برای سرکوب انتخاب کرده بود و تا آخر نیز ادامه داد.” سلیم چوروکایا از اعضای ارشد و بنیانگذار پ ک ک در این زمینه به نویسنده می گوید: “ما روش کمونیست های دهه ۱۹۲۰ شوروی را در پیش گرفتیم تا با ممنوع کردن همه احزاب و گروههای فقط راه خود را باز کنیم.”

 

مارکوس در صفحه ۴۲ از زبان صلاح الدین چلیک می نویسد: “در حالی که خود اوجالان ازدواج را برای اعضا و هواداران ممنوع کرده بود اما وی در سال ۱۹۷۸ با کثیره ییلدریم ازدواج کرد. کثیره دانشجوی رشته روزنامه نگاری و از یک خانواده مرفه بود. پدرش رئیس منطقه ای حزب جمهوریخواه خلق بود که مصطفی کمال آتاترک آن را تاسیس نمود. این با گفته های خود اوجالان در تضاد بود. اما وقتی بعدا کثیره از پ ک ک جدا شد و به سوئد پناه برد اوجالان در اظهاراتی متضاد اعلام کرد واقعا به وی علاقه داشته در حالی که قبلا هدف از این ازدواج را ابزاری برای پیشبرد اهداف خود اعلام کرده بود. یعنی استفاده ابزاری از زن برای جاه طلبی های شخصی. این با ادعای اوجالان در دفاع از حقوق زن نیز در تضاد است.” در اواسط دهه هشتاد میلادی کثیره متوجه شد “اوجالان با یک زن دیگر نیز رابطه دارد و این سبب شد تا درگیری بین آنها تشدید یابد. در آن هنگام کثیره مسئول پ ک ک در یونان بود و برای کودتا علیه اوجالان برنامه ریزی کرد اما موفق نشد. اوجالان به کثیره حق سکوت داد. در قبال گرفتن پول و کشته نشدن توسط پ ک ک قبول کرد به سوئد پناه ببرد و تا آخر عمر حرف نزند. چنین نیز کرد.”در صفحه ۴۶ صلاح الدین چلیک به نقل از آپو می نویسد” هر قدر می توانید مردم را به عنوان هوادار پ ک ک به کشتن بدهید چون این سبب می شود فرزندان و خانواده آنها هوادار پ ک ک شوند و یا به عضویت در آیند.” نویسننده می گوید: “پ ک ک اعلان رسمی خود را با قتل جلال بوجاک از سران مشهور کرد در منطقه هیلوان آغاز کرد.”

 

منبع متن کتاب:

 

https://books.google.com/books?id=6rcUCgAAQBAJ&pg=PR4&lpg=PR4&dq=belief+blood+marcus&source=bl&ots=JaX9Ck19YB&sig=sj-GfNInS9whGv4hiObmlUAX5zs&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjojPquvaffAhWCpYsKHbhWCYUQ6AEwB3oECAoQAQ#v=onepage&q&f=false

 

 

 

 

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی