جواد التمیمیکارشناس مسائل سوریه معتقد است که کردهای حاکم در مناطق شمال شرق سوریه، از ایده‌های اوجالان از جمله کنفدرالیسم دموکراتیک پیروی می‌کنند.

 

از آغاز جنگ داخلی در سوریه، تحولات این کشور همواره یک بازیگر مهم و غیرقابل انکار به نام کردهای سوریه داشته است که هر کدام از طرف های درگیر در این جنگ، سعی کردند کردها را به سوی خود متمایل نمایند. PYD که کنترل مناطق شمالی و کردنشین این کشور را در اختیار دارد، به اذعان بسیاری از کارشناسان و دولت‌ها و همین طور افراد محلی، شاخه سوری گروه پ.ک.ک است. این در حالی است که پ.ک.ک از دید دولت ترکیه و آمریکا و همین طور اتحادیه اروپا، یک گروهک تروریستی محسوب شده و شاخه ایرانی آن یعنی پژاک نیز در لیست تروریستی خزانه داری آمریکا و مقامات دولت ایران قرار دارد که بارها عملیات تروریستی علیه نیروهای ایرانی انجام داده است.

PYD از طرف گروه‌های حقوق بشری، مردم و سایر احزاب کرد متهم به ایجاد یک سیستم اقتدارگرایانه و نقض حقوق بشر شده است. این حزب به بهانه اداره مناطق کردنشین و مبارزه با گروه‌های تکفیری مانند داعش، از کودکان به عنوان سرباز استفاده کرده و متهم است که سیستمی مبتنی بر دادگاه‌های غیرعادلانه و بازداشت‌های خودسرانه ایجاد نموده است.

از سوی دیگر این گروه برای جنگ با داعش کاملا به حمایت هوایی، اطلاعاتی و لجستیکی آمریکا متکی بوده است. بعد از توئیت ناگهانی و غیرقابل منتظره ترامپ، مبنی بر خروج همه ۲۰۰۰ نیروی آمریکایی از سوریه، موجی از گمانه‌زنی و تحلیل در مورد سرنوشت کردهای سوریه به عنوان متحد آمریکا و امکان حمله ترکیه به شمال سوریه برای سرکوب آنها، منتشر شد. ترکیه مدعی است این گروه‌های فعال در مناطق کردنشین سوریه، وابسته به پ.ک.ک و تروریست هستند که از نام و مطالبات کردها سواستفاده می‌کنند. بسیار اعتقاد داشته و دارند که با خروج آمریکا از سوریه، کردها دیگر پشتیبانی ندارند، چون آمریکا از آنها به عنوان ابزار استفاده کرده است.

برای بررسی این موضوعات با جواد التمیمی کارشناس سوریه و گروه‌های تکفیری از لندن، گفت و گویی انجام شده است که در ادامه می‌آید.

با توجه به تهدید ترکیه مبنی بر حمله به مناطق کردنشین سوریه، پس از خروج نیروهای آمریکایی از سوریه، ارزیابی شما از تحولات چیست؟ آیا فکر می‌کنید نیروهای کرد در نهایت با دولت سوریه به توافق می‌رسند؟

با توجه به اخبار منتشر شده در رسانه‌ها و البته صحبت‌های شخص رئیس جمهور آمریکا، می‌دانیم که آمریکا قصد دارد حدود ۲۰۰ یا بیشتر نیرو در سوریه نگه دارد. یک مقام کاخ سفید ایده رسمی دولت آمریکا برای ادامه حضور نیروهای این کشور در سوریه را تشریح کرده است. بر این اساس، قرار است ۴۰۰ نظامی امریکا در منطقه مرزی التنف و همچنین شمال شرق سوریه (به عنوان حافظ صلح) مستقر شوند. گفتنی است پیش از این کاخ سفید اعلام کرده بود امریکا تصمیم دارد که شمار اندک از نیروی نظامی متشکل از ۲۰۰ نظامی خود را فعلا در سوریه حفظ کند. من اعتقاد دارم تا زمانی که آنها در سوریه باشند، مانع حمله ترکیه به این کشور خواهند شد. چون این نیروها در شرق فرات مستقر خواهند شد.

این مساله که ترکیه ادعا می‌کند کردهای حاضر در منطقه و افراد ساکن مناطق کردنشین سوریه، کرد نیستند؛ بلکه اعضای پ.ک.ک هستند؛ تا چه حد می‌تواند انگیزه واقعی ترکیه را در مورد تهدید حمله به سوریه توضیح دهد؟

من معتقد هستم که دلیل اصلی و انگیزه مهم ترکیه این است که این گروه‌های حاکم در شمال شرق سوریه، ادامه و شاخه‌ای از پ.ک.ک هستند. نباید فراموش کرد که استقلال یا خودمختاری این منطقه همانند آنچه که در کردستان عراق وجود دارد، رخ نخواهد داد. در واقع این منطقه استقلال اقتصادی هم نخواهد داشت. لذا به احتمال زیاد ناچار است با ترکیه رابطه داشته باشد.

دلیل اصلی عقب نشینی آمریکا از خروج همه نیروهایش از سوریه چیست؟ آیا تهدید کردهای سوریه مبنی بر آزاد کردن نیروهای داعش یا فشارهای ساختاری در آمریکا از جمله مخالفت پنتاگون، در عقب نشینی ترامپ از تصمیم خود نقش دارند؟

طرح اولیه عقب‌نشینی نیروهای آمریکا بر اساس تصمیم ترامپ، زمانی اعلام شد که وی تصور کرده بود داعش در سوریه کاملا شکست خورده است. لذا تصمیم گرفت که نیروها را خارج کند. اما تیم و مشاوران امنیت ملی رئیس جمهور آمریکا، وی را تحت فشار قرار دادند تا از تصمیم خود منصرف شود. بدین ترتیب تنوانستند به نوعی مساله روابط با ترکیه و حساسیت این کشور را مدیریت کنند. در واقع، در این مورد ساختار سیاسی و تصمیم‌گیری آمریکا بر کارگزار یعنی ترامپ، غلبه کرد.

شما به مناطق کردنشین سوریه سفر کرده و ارزیابی دقیقی از اوضاع دارید. آیا آنها واقعا خودمختاری می‌خواهند؟ یک مدل شبیه به مدل عراق؟ آنها چه میزان تحت تاثیر اندیشه‌های اوجالان سرکرده پ.ک.ک هستند؟ افکار و آرا اوجالان در مناطق کردنشین سوریه در حال اجراست؟

کردهای سوریه نه جدایی از خاک و دولت مرکزی که سوریه، بلکه احتمالا نوعی خودمختاری را دنبال می‌کنند. باید بگویم کاملا از اندیشه‌های اوجالان پیروی می‌کنند و ایده وی مبنی بر تشکیل کنفدرالیسم دموکراتیک را قبول دارند.

وضعیت زنان، اقلیت‌های قومی مانند اعراب و به طور کلی وضعیت حقوق بشر در مناطق کردنشین سوریه چگونه است؟

در مجموع، وضعیت چندان مناسب نیست و این شعار خدمت برابر به زنان و مردان، محقق نشده است. در واقع پروژه کردهای حاکم بر مناطق کردنشین در شمال سوریه، به خوبی اجرا نشده است و در عمل با مشکلاتی مواجه است. همچنین کردهای سوریه کمتر به اعراب در شمال سوریه توجه می‌کنند. قبایل عرب این منطقه نیز به پروژه آنها علاقمند نیستند. خود پروژه یعنی خودگردانی و کنفدرالیسم دموکراتیک نیز بستگی به طرف و روش مذاکره دارد. زیرا ممکن است یک قبیله با این کار موافق باشد و قبیله دیگر آن را رد کند.

به عنوان مثال مسیحیان با کنفدرالیسم دموکراتیک همسو هستند، اما برخی دیگر از گروه‌های مذهبی آن را رد کرده‌اند. از طرفی در برخی مناطق مانند قامیشلو دولت سوریه حضور دارد.  در مورد مساله حقوق بشر دستگیری و زندانی کردن افراد در شمال سوریه نیز گزارش‌های مختلفی وجود دارد که گروه‌های حاکم را محکوم کرده است.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی