شاهوز حسن رئیس شاخه پ.ک.ک در شمال سوریه به انجمن میهنی کردهای سوریه گفت برای فعالیت در سوریه باید در PYD ادغام شوند.

 

به گزارش کورد هوال، بعد از گذشت ۸ سال از جنگ داخلی سوریه و حضور عناصر پ.ک.ک در مناطق کردنشین سوریه، اختلافات احزاب کردی رنگ و بوی جدیدی به خود گرفته است و حزب وابسته به پ.ک.ک یعنی PYD، از احزاب دیگر خواسته برای فعالیت باید مرکزیت این گروه را بپذیرند و در آن ادغام شوند.

“شاهوز حسن”، رئیس مشترک PYD (شاخه پ.ک.ک در شمال سوریه)، در گفتگو با شبکه کردستان ۲۴، در مورد آخرین تحولات منطقه و مسئله تهدیدهای ترکیه صحبت کرد. این مقام وابسته به پ.ک.ک اعلام کرد که ترکیه نه تنها عفرین را اشغال کرده بلکه قصد دارد وارد شرق فرات نیز گردد و اگر قرار باشد با ترکیه مذاکره کنیم باید عفرین به عنوان بخشی از خاک سوریه را ترک کند. این مسئول وابسته به پ.ک.ک در پاسخ به سوالی مبنی بر این که چرا به شانزده حزب کردی در قالب انجمن میهنی کردهای سوریه اجازه بازگشت و فعالیت در مناطق تحت کنترل خود نمی‌دهند، گفت: آنها باید بیایند و در اداره خودگردان ادغام شوند. این اقتدارگرایی عناصر پ.ک.ک در حالی به طور شفاف بیان شده است که آنها مدعی مقاومت در برابر ارتش ترکیه بودند، اما با عدم همکاری با ارتش سوریه، عملا باعث اشغال خاک کشور توسط ارتش ترکیه شدند و اکنون نیز برای سایر احزاب تعیین تکلیف می‌کنند.

اگر این اظهارات شاهوز حسن مورد بررسی قرار بگیرد، نکات جالبی در مورد ساختار بسته پ.ک.ک توجه پژوهشگران را جلب خواهد کرد. این اقتداگرایی و زورگویی پ.ک.ک و شاخه آن در سوریه، یک اصل مهم و بنیادین در پ.ک.ک است. در پ.ک.ک همه چیز به “عبدالله اوجالان” ختم می‌شود و اوجالان نیز فردی بیش از حد خودمحور است و پ.ک.ک را براساس محوریت ایدئولوژیک خود بنا نهاده است و هرگونه تعامل و گفتگو با دیگران را با این هدف قبول می‌کند که نتیجه آن به حاکم بودن پ.ک.ک و محکوم بودن طرف مقابل ختم شود. در واقع، فرد یا گروه مقابل باید عبدالله اوجالان را رهبر خود بداند و از او تبعیت نماید. در چارچوب این خودمحوری و اقتدارگرایی است که تاکنون پ.ک.ک در شمال سوریه به هیچ یک از نیروهای سیاسی کُرد اجازه فعالیت نداده و هرگونه انتقاد را با سرکوب، شکنجه، زندان و قتل پاسخ داده است. قتل مشعل تمو، سیاستمدار برجسته کرد سوریه، در همان آغاز بحران سوریه در منزل شخصی وی، نمونه‌ای از برخورد پ.ک.ک با افرادی است که به خواسته‌های آن تن ندهند و بخواهند از پ.ک.ک انتقاد نمایند. این گروه به اعضای ارشد خود نیز رحم نکرد و در آغاز بحران سوریه دریک خبات از فرماندهان ارشد پ.ک.ک را در یک خانه و سر سفره به رگبار بست. “دریک خبات” از زورگویی پ.ک.ک به مردم کُرد سوریه انتقاد می‌کرد و خواهان توقف بی احترامی ‌به مردم بود. در یک مورد دیگر، اداره خودگردان وابسته به پ.ک.ک “ابراهیم برو” از مسئولان ارشد انجمن میهنی را پس از ورود غیرقانونی به منزل، وی را با لباس خواب و بدون کفش در مرز با اقلیم کردستان رها کرد و او را وادار نمود به اقلیم کردستان برود.

PYD همچنین بارها از سوی مجامع بین‌المللی و حقوق بشری متهم به نقض حقوق بشر، استفاده از کودکان به عنوان سرباز، برگزاری خودسرانه دادگاه‌های داخلی و آدم‌ربایی و اخاذی شده است. در واقع اداره خودگردان وابسته به پ.ک.ک در شمال سوریه، عملا به یک سیستم دیکتاتوری تبدیل شده است. این در حالی است که اظهارات عبدالله اوجالان، هواداران وی در قندیل و رسانه‌های وابسته به پ.ک.ک، به طور مستمر مدعی دموکراسی، حقوق بشر و آزادی صادراتی این گروه به سوریه هستند.

دلیل دیگر مخالفت شدید پ.ک.ک و گروه‌های وابسته به آن با انجمن میهنی کردهای سوریه این است هر کدام در دو قطب مخالف و متخاصم قرار دارند. اداره خودگردان به عبدالله اوجالان و انجمن میهنی نیز به مسعود بارزانی وابسته هستند. سابقه اختلافات عبدالله اوجالان و مسعود بارزانی به دهه هشتاد میلادی باز می‌گردد. زمانی که اوجالان در سوریه بود آنها دوبار با هم دیدار کردند و به توافق رسیدند تا پ.ک.ک در مناطق تحت کنترل بارزانی در نزدیکی مرز عراق و ترکیه مستقر شود اما در امور همدیگر دخالت نکنند. اما پ.ک.ک دست به اقدمات مختلفی زد و حتی طرح ترور اعضای ارشد حزب دمکرات کردستان عراق (وابسته به خاندان بارزانی) را برنامه‌ریزی کرد. این اختلافات گسترش یافت و به حملات مشترک بارزانی و ارتش ترکیه علیه پ.ک.ک در دهه نود میلادی منجر شد. اوجالان قبل از ترک سوریه در توصیه‌های مختلف خود به پ.ک.ک از این گروه خواسته بود هرگز اجازه ندهند بارزانی در کردستان سوریه نفوذ داشته باشد و پس از دستگیری نیز بارها اقلیم کردستان را اسرائیل دوم نامیده است. وی همچنین مخالف جدی همه‌پرسی استقلال اقلیم کردستان در سال ۲۰۱۷  بود.

پ.ک.ک حتی در خصوص کشتار کردها در حلبچه و جنایت انفال نیز سکوت کرده بود، به این دلیل که خواستار تضعیف بارزانی و حزب ومتبوع وی بود. با این توصیف، نمی‌توان امیدوار بود اداره خودگردان و انجمن میهنی بتوانند به توافق برسند و به نظر می‌رسد تنها گزینه اتخاذ راهکار مسلحانه است. انجمن میهنی در حمله ترکیه به عفرین، آن را حمله به حضور غیرقانونی گروه تروریستی پ.ک.ک نامید. در واقع، انجمن میهنی موافق حمله ترکیه به عفرین و شرق فرات بوده است. زیرا باعث تضعیف عناصر پ.ک.ک می‌شود. در صورت ادامه این روند احتمالا مناطق کردنشین سوریه و عراق، شاهد درگیری مسلحانه بین پیشمرگه‌های روژ وابسته به انجمن میهنی و ی.پ.گ. وابسته به پ.ک.ک خواهند بود. چون توافق اربیل و دهوک نیز ثابت کرد اختلافات آنها راهکار سیاسی ندارد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی