ابراهیم گوچلو نویسنده و سیاستمدار کرد در مقاله‌ای برای سایت شبکه کردستان ۲۴ در مورد حضور پ.ک.ک در اقلیم کردستان و اهداف و برنامه‌های آن علیه مردم می‌نویسد: عگید کلار از مسئولان پ.ک.ک طی اظهاراتی در مورد جنگ با ترکیه، وضعیت اقلیم کردستان و نقش پ.ک.ک در اقلیم کردستان به مطالبی اشاره کرد که نشان می‌دهد مواضع پ.ک.ک از هر جنبه خطرناک، مداخله جویانه، انحصارطلبانه و بی احترامی به حقوق مردم است. برای همین نیز لازم است روابط سازمان‌های کردی مناطق مختلف را از نو تحلیل کنیم. قصد دارم در این مطلب، دیدگاه خود در این زمینه را تشریح نمایم.

کردها از جمله مردمان قدیمی غرب آسیا هستند و در طی تاریخ حکومت‌های مختلف از جمله امپراطوری‌ها بر آنها حکمرانی کرده‌اند. در سال ۱۶۳۹ با پیمان قصر شیرین بخش‌های زیادی از مناطق کردنشین به امپراطوری عثمانی منضم شد. پس از جنگ جهانی اول و شکست عثمانی، مناطق کردنشین آن بین سه کشور ترکیه، عراق و سوریه قرار گرفت. این سبب شد تا کردها از لحاظ اجتماعی، سیاسی و اقتصادی نیز از هم جدا شوند. در پی آن، سازمان‌ها و احزاب کردی نیز در مناطق مختلف با ویژگی‌های جداگانه تاسیس شدند. یعنی شرایط حاکم بر مناطق مختلف یکسان نبود. اما فضای حقوقی جامعه عشایری در همه جا ماند. سیستم اقتصادی و اجتماعی نیز تغییر کرد. این امر، بر تفاوت‌های فرهنگ سیاسی نیز تاثیر گذاشت. یکی از موارد مهم عدم تشکیل اتحاد زبانی بین کردهاست و بخش‌های مختلف این زبان از همدیگر دور شدند. حتی زبان از شهری به شهر دیگری، از روستایی به روستای دیگر متفاوت شد. این عوامل سبب شد تا زمینه اتحاد ایجاد نشود.

در همین راستا، شرایط سیاسی نیز متغیر بود. لذا احزاب و گروه‌های سیاسی کرد از ویژگی واحدی برخوردار نشدند و هر کدام شرایط خاص خود را دارند. این یعنی باید برای ویژگی‌های همدیگر احترام قائل شوند، چیزی که وجود ندارد. مسئله‌ای که به کرات دیده می‌شود مداخله احزاب کردی در امور یکدیگر است، یعنی بی احترامی به همدیگر. نباید یک حزب سیاسی کرد در یک منطقه، برای منطقه‌ای دیگر ادعای اربابی کند. عدم رعایت اصول احترام به همدیگر و مداخله در امور احزاب سبب شده تا حزب‌های کرد همیشه در حال جنگ با همدیگر باشند. تجربه کردها در این زمینه زیاد است.

پ.ک.ک در موضوعات استراتژیک، مواضع خطرناک ضد کردی دارد

پ.ک.ک در ترکیه و با هدف مقابله با احزاب و گروه‌های ملی‌گرای کرد و توسط دولت ترکیه تاسیس شد تا کردها را از هدف تاسیس دولت دور کند. پ.ک.ک بر اساس این هدف حرکت کرد و همه سازمان‌ها و احزاب کردی را به عنوان دشمن اعلام نمود. برای از بین بردن آنها دست به اسلحه برد. صدها کردپرور و اعضای احزاب کردی را به قتل رساند. هزاران کرد ملی گرا در داخل پ.ک.ک نیز به قتل رسیدند. در همان آغاز معلوم بود پ‌ک‌ک به عنوان یک پروژه برای کردستان ترکیه تاسیس شده است. پس از مدتی پ.ک.ک برای کردهای عراق، سوریه و ایران نیز خطرناک شد. یعنی علیه کردهای آن مناطق نیز اعلام جنگ کرد. پ.ک.ک، سران هیچ یک از احزاب کردی را قبول نداشت و در همه جا خواهان خودمحوری و حاکمیت شد. در راستای این سیاست به حزب دموکرات کردستان (پارتی) و اتحادیه میهنی کردستان (یکتی) در کردستان عراق حمله کرد. در نتیجه این حمله چند هزار پیشمرگه کشته شدند. با حمایت رزیم بعثی صدام حسین تعداد زیادی از روستاهای کردستان عراق را اشغال نمود. قبل از سال ۲۰۱۷ نیز شنگال را اشغال کرده و با داعش توافق نمود. همچنین، در همه‌پرسی استقلال علیه اقلیم کردستان موضع گرفت و در کنترل کرکوک نیز علیه پیشمرگه‌ها وارد عمل شد. پ.ک.ک اکنون نیز در اقلیم کردستان با نیروهای مخفی ارتباطات کثیفی دارد.

پ.ک.ک در کردستان سوریه نیز اشغالگر است، چون به اراده مردم کرد احترام نمی‌گذارد و برای همین نیز همیشه به نیروهای کردی به ویژه انجمن میهنی حمله می‌کند. در ایران نیز با احزاب کردی دشمنی می‌کند و برای دشمنی با کردهای ایران نیز پژاک را تاسیس کرد.

پ.ک.ک در بیانیه‌های اخیر خود طوری وانمود می‌کند یک تشکیلات متعلق به اقلیم کردستان است و اظهارات اخیر مسئولان آن این موضوع را به صورت شفاف بیان می‌کند. عگید کلار می‌گوید: «از بهار تاکنون ما در برابر حملات ترکیه امنیت اقلیم کردستان را تامین می‌کنیم! پ.ک.ک یک جنبش متعلق به «جنوب» کردستان است و هیچ کس نمی‌تواند این را انکار کند که ما در جلولا، کرکوک و شنگال جنگیدیم! کسانی که پیشمرگه نامیده می‌شوند باید با ما علیه ترکیه بجنگند»!

در پاسخ به ادعای مذکور، نخست باید بگویم پ.ک.ک نه تنها به اقلیم کردستان بلکه به کردها تعلق ندارد. یعنی یک سازمان کردی و کردستانی نیست. صدها روستای اقلیم کردستان را اشغال کرده و اجازه نمی‌دهد مردم در آنها سکونت کنند. حضور پ.ک.ک نیز سبب حملات ترکیه و خسارات فراوان شده است. پ.ک.ک نه تنها با پیشمرگه همکاری نکرده بلکه با پیشمرگه نیز جنگیده است. کردهای اقلیم کردستان به دفاع پ.ک.ک نیاز ندارند و فقط خواهان خروج آن هستند.

چرایی حضور پ.ک.ک در اقلیم کردستان

مدتی طولانی است که پ.ک.ک صدها روستای اقلیم کردستان را اشغال نموده و مانع بازگشت مردمان روستا می‌شود تا به خانه و زندگی خود در روستا بازگردند. اجازه نمی‌دهد روستاها آباد شوند و مردم را از کار و فعالیت زندگی روستایی محروم کرده است. در عین حال به حقوق مردم روستایی تجاوز می‌کند، کودکان آنها را می‌رباید، و از آنها مالیات می‌گیرد. سوال این است: چرا باید پ.ک.ک مردم روستاهای کرد را اذیت کند؟ چرا باید زندگی آنها به جهنم تبدیل کند؟ اگر واقعا راست می‌گوید چرا روستاهای کردستان ترکیه را آزاد نمی‌کند؟ چرا به جای حضور در کردستان ترکیه، زندگی را بر مردم کردستان عراق تلخ کرده است؟ زمان آن رسیده اقلیم کردستان دیگر به پ.ک.ک اجازه ندهد به اشغالگری خود ادامه دهد و حضور آن راه را برای تجاوز ترکیه باز کند. پ.ک.ک همان طور که دست ارتش ترکیه را گرفت و عفرین را به آن داد، اکنون می‌خواهد اقلیم کردستان را نیز به آن تحویل بدهد. چرا باید مردم قربانی اشغالگری پ.ک.ک و ترکیه شوند؟ پ.ک.ک دروغگوست و نیات بدی برای کردستان عراق دارد. اگر واقعا راست می‌گوید، باید میدان جنگ خود را به ترکیه بکشاند نه کردستان عراق. سالهاست حکومت اقلیم و مردم خواهان خروج پ.ک.ک هستند اما این گروه به این درخواست منطقی توجه نمی‌کند. ولی در سوریه به درخواست دیگران از مناطق مختلف عقب نشینی می‌کند. پ ک ک و حامیان آن، و احزاب کرد مخالف ایران باید وضعیت اقلیم کردستان را درک کنند و باید بدانند اگر از خاک اقلیم برای حمله علیه ترکیه یا ایران استفاده کنند، در این صورت آنها نیز می‌توانند به خاک اقلیم کردستان حمله کنند. بیایید به دور از بازی‌های سیاسی فکر کنیم. آیا اقلیم کردستان توانایی تحمل این فشارها را دارد؟ نه. چرا باید مردم قربانی پ‌ک‌ک و احزاب مخالف ایران شوند؟ حضور اینها یعنی تهدید علیه اقلیم کردستان و به هم زدن امنیت منطقه و نقض حقوق مردم.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی