روز ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴، شورای قانونگذاری منطقه کردنشین جزیره در شمال سوریه که از سوی شاخه پ.ک.ک در سوریه موسوم به پ.ی.د. منصوب شده قانون خدمت اجباری با نام “دفاع از خود” را تصویب کرد. گزارش ذیل متن این قانون و نگرانی های مرتبط با آن برای اقدام به عضویت اجباری توسط شبه نظامیان پ.ی.د. موسوم به ی.پ.گ. از زمان تصویب این قانون را تحلیل می کند. ماده ۲ و ۳ قانون خدمت سربازی اجباری (۱) افرادی را تعریف می کند که این قانون در مورد آنها اعمال می گردد. ماده ۲ می گوید:

“وظیفه دفاع از خود یک وظیفه اجتماعی و اخلاقی همه مردم است. بنابراین، مسئولیت هر خانواده ساکن در منطقه است یک عضو را برای انجام این وظیفه تامین کند.”

ماده ۳ ادامه می دهد:

“مفاد این قانون برای همه مردان از سنین نوجوانی تا ۳۰ سال اعمال می شود. زنان نیز می توانند خود را برای دفاع از خود داوطلب نمایند”.

طبق ماده ۴، شش ماه خدمت نظامی لازم است و قاعدتا بایستی حداکثر تا یک سال انجام شود. طبق ماده ۵، افرادی که خانواده آنها “در ی.پ.گ.، آسایش یا جنبش آزادی خلق کرد یک کشته دارند” یا افرادی که تنها فرزند خانواده هستند از خدمت نظامی معاف می باشند. همچنین، افرادی که مشکلات تندرستی با ارائه گواهی پزشک دارند از خدمت نظامی معاف می شوند. ماده ۶ مقرر می کند افرادی که نیاز مالی دارند طی خدمت نظامی مورد حمایت مالی قرار خواهند گرفت. ماده ۷ می گوید هر کسی که “وظیفه دفاع از خود را انجام ندهد به نزدیکترین واحد جذب برده خواهد شد”. سرانجام ماده ۸ می نویسد افرادی که خدمت نظامی و اجباری خود را انجام داده اند می توانند داوطلبانه به یگان های مدافع خلق ( ی.پ.گ)  بپیوندند.

مشکلات اساسی این قانون عبارتند از: نخست، این تصمیمات توسط یک دولت مجاز گرفته نشده اند بلکه یک کمیته منصوب پ.ک.ک این تصمیم را گرفته است. دوم، کسانی که این “خدمت اجباری” را انجام بدهند آن را به عنوان بخشی از ی.پ.گ. انجام می دهند که شاخه مسلح پ.ک.ک. است. ی.پ.گ. نیز تحت فرمان مستقیم پ ک ک قرار دارد. رهبری آن نیز همانند پ ک ک و پ.ی.د. از اعضای و کادرها و فرماندهان پ ک ک تشکیل شده است(۲). بنابراین، این گروه نظامی یک ارتش نیمه دولتی نیست بلکه شبه نظامی است. به علاوه، این قانون هیچ گونه اجازه ای برای اعتراض آگاهانه نمی دهد. بنابراین، مصداق واقعی نقض حقوق بشر است.

همچنین، نوعی عدم دقت نیز در متن دیده می شود. به عنوان مثال، این قانون می گوید “هر خانواده باید برای ی.پ.گ. یک جنگجو تامین کند. رابطه بین این الزام و ماده ۳ چیست که مقرر می کند این مقررات شامل حال همه مردان از سنین نوجوانی تا ۳۰ سال می شود؟ آیا ماده ۳ فقط گروهی از مردم را توصیف می کند که بایستی خانواده ها یک نفر را برای عضویت از آن انتخاب کنند یا باید همه مردان بین ۱۸ تا ۳۰ سال را انتخاب کنند که در “مناطق اداره خودگردان دموکراتیک” زندگی می کنند و درواقع خدمت نظامی را تمام می کنند؟ سیاست مربوط به آزمایش بدنی، معیار انتخاب افراد و آموزش آنها نیز توصیف نشده است.

اما پ.ی.د. که تلویحا نشان می دهد قصد دارد ارتشی مجاز و قانونی تشکیل دهد مدعی است قدرتی شبه دولتی دارد. فرای این اهمیت نمادین، قانون مربوط به خدمت اجباری نظامی نیز در راستای منافع سیاسی پ.ی.د. است. تعداد افرادی که داوطلبانه عضو ی.پ.گ. می شوند خیلی کمتر از آن است که این گروه بتواند کنترل خود بر مناطق کردنشین را حفظ نماید و خود را نیروی موثر جنگی علیه داعش نشان دهد و فقط به افراد داوطلب متکی باشد.

 

ادامه دارد ………………

منبع: پایگاه اینترنتی دیده بان حقوق بشر کرد در سوریه موسوم به kurdwatch

رفرنس ها:

۱ – The legal text can be accessed at http://www.kurdwatch.org/pdf/ KurdWatch_D035_en_ar.pdf

 

۲ – See also KurdWatch, Sep-tember2013, »What does the Syrian-Kurdish opposition want? Politicsbetween Erbil, Sulay-maniyah, Damascus and Qandil«, <http://www.kurdwatch.org/pdf/KurdWatch_A009_en_Parteien2.pdf>

 

 

 

 

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی