سال‌هاست که دیگر با پیشرفت تکنولوژی، دنیای شیشه‌ای زوایای پنهان و واقعیت‌های بی‌شماری را از ادیان، مذاهب، گروه‌ها و احزاب آشکار گردانیده است لذا دیگر نمی‌توان همچون گذشته فکرها را در خفقان و انجماد نگاه داشت. گروهک تروریستی پ ک ک نیز که از این قاعده مستثنا نبوده با پایان دوران سیاه پنهانکاری دیگر توان ایستادگی در برابر افکار روشنفکران را نداشته و بنیان خالی خود را در دست تخریب می بیند.

گروهک تروریستی پ‌ک‌ک در سال ۱۹۹۹ وقتی رهبر خود اوجالان را در پشت میله‌های زندان دید، شاید هیچگاه تصورش را هم نمی‌کرد که رُکود و مرگ ایدئولوژیک اعضا نتیجه‌ی این حرکت پر جنب و جوش باشد. شاید از نظر ظاهری مذاکره ترک‌ها در زندان با اوجالان و فرمان زندگی توسط اوجالان به زندانیان سیاسی، جنبش‌های پرشوری باشند که مسیر پیروزی کردها و تجزیه ترکیه را می‌پیمایند اما واقعیت چیز دیگری است در واقع آنچه در حال صورت پذیرفتن است این است که رهبرِ آپوییسم‌‎ها به بن بست رسیده است.

از همان ابتدا نیز روند زندگی زندانی سیاسی کردها(اوجالان) مشخص می‌کرد که زندان نه برای سرکوب، که با هدف بزرگ‌نمایی و اسطوره‌سازی از او شکل گرفته است. زندانی سیاسی که فرمان می‌دهد، کتاب می‌نویسد و انتشار می‌دهد، برای دولت رجز خوانی می‌کند، دیگر زندانی نیست بلکه آزادی است که محافظت می‌شود. اما چرا؟!

از دو جنبه می‌توان به این ماجرا نگریست. اول آنکه اتفاقاتی رخ داده است‌ که دستان پشت پرده پ‌ک‌ک را به این نتیجه رسانده که باید جان رهبرشان را به این شکل حفظ نمایند. این نگاه در اولین بررسی به سادگی رد می‌شود، چرا که قبل از دستگیری سندی مبنی‌بر تهدید جانی برای اوجالان حتی وجود خارجی نداشته و تا بحال ابدا به آن کوچکترین اشاره‌ای نیز نشده است.

دوم آنکه با توجه به سیر نزولی رشد گروهک حتی در زمان حضور اوجالان و احتمال خاموشی حرکتِ جنبش و روند تشکیلاتی، تصمیم‌سازان در سایه را بر آن داشته باشد تا با زندانی شدن اوجالان حرکتی تازه را رقم زنند و با ایجاد جنبشی جدید حیات را بر کالبد بی‌جان گروهک تروریستی پ‌ک‌ک بازگرداند. گواه بر این مدعا نیز در تمام رفتارهای این گروهک تروریستی قابل جستجو است. از کشتار مردم بی‌گناه کرد زبان با اتهامات واهی گرفته تا باج‌گیری از کولبران زحمت کش. از تشنج آفرینی تا کشاندن معرکه در مناطق کرد زبان با هدف ایجاد سپر انسانی گرفته تا اجرای حملات و تحرکات مقطعی بی‌دلیلی که تنها با هدف حفظ روحیه ی جنبش در اعضا طرح ریزی می‌گردد و جز ناامنی در مناطق کرد زبان و فرار سرمایه و سایه افکندن فقر بر سر این مردم مظلوم هیچ ثمره‌ی دیگری نداشته و نخواهد داشت.

نمونه‌ای دیگر از این حرکات اعلام هرساله‌ی خبر کذب مرگ اوجالان است که با هدف ایجاد شوک در سمپات‌ها و جامعه هدف طرح ریزی می‌گردد تا بتوانند طرفداران خود را به جنب و جوش وادار نموده و سپس با تکذیب خبر و یا با انتشار اخباری از یک حرکت جدید در زندان خبر قبلی را سرپوش گذارند. این رفتار نیز دیگر به روزمرگی افتاده و آن نتیجه را ندارد. لذا باید دید بعد از این برای دمیدم روح بر کالبد بی جان جنبش و تحریک طرفداران خود قصد اجرای چه طرح و برنامه‌ای را خواهند داشت. شاید کشتار سران خود و گرفتن انگشت اتهام به سوی دولتهای ایران، سوریه، عراق و ترکیه…

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی