اعترافات اوجالان اکنون باور این ادعای قدیمی را آسان می‌کند که او دستور اعدام چند صد نفر غیرنظامی و اعضای مخالف در پ.ک.ک را صادر نمود.

در آوریل سال ۲۰۱۵ در شهر هامبورگ آلمان کنفرانسی برای «معرفی اندیشه‌های عبدالله اوجالان به جامعه بین‌المللی» برگزار شد. قرار بود سیلویا فدریسی یک «پیام تبریک» بفرستد درست همانند تونی نگری و ایمانوئل والرشتاین که در کنفرانسی مشابه، قبلا این کار را کرده بودند. دیوید هاروی، دیوید گرابر و جان هالووی در کنفرانس شرکت کردند و زیر عکس بزرگی از اوجالان سخنرانی کردند. سخنرانی‌ها سوالاتی را مطرح کرد: اوجالان دقیقا کیست؟ آیا پروژه سیاسی او واقعا آنقدر رادیکال است که غربی‌ها تصور می‌کنند؟

نظر اوجالان در مورد خشونت، انقلاب و دموکراسی

عبدالله اوجالان رهبر ایدئولوژیک حزب کارگران کردستان (.پ.ک.ک) است که شاخه آن پ.ی.د. مهمترین نیروی سیاسی مناطق کردنشین سوریه موسوم به روژاواست. بیشتر فعالان پ.ی.د. در روژاوا آنچه یک شاهد عینی «ایمان کامل» به اوجالان می‌نامد، دارند و تا حدی او را «مقدس» می‌دانند. در واقع، صالح مسلم از رهبران پ.ی.د. علنا اعتراف کرد که : «ما فلسفه و ایدئولوژی اوجالان را در سوریه بکار می‌بریم». رفتار نیمه مذهبی نسبت به اوجالان به دهه‌های هشتاد و نود میلادی و زمان قابل توجهی پیش از زندانی شدن او بر می‌گردد. جنگجویان پ.ک.ک در آن سه دهه نیز چیزهایی مشابه می‌گویند: «پ.ک.ک به نوعی با بنیانگذار آن یعنی عبدالله اوجالان برابر است و اوجالان شبیه حزب نیست بلکه او خود حزب است».

هنگامی که داعش در سال ۲۰۱۴ روژاوا را تهدید کرد، پ‌ک‌ک/پ.ی.د. خدمت سربازی، را اجباری اعلام کردند. همه جنگجویان پ.ک.ک/پ.ی.د. هنوز هم «آموزش اندیشه سیاسی» می‌بینند و هنوز هم می‌گویند: «نظرات ما براساس فلسفه عبدالله اوجالان است» یا «اینها نظرات عبدالله اوجالان و ایدئولوژی ماست». حتی اگر نظرات اوجالان واقعا هم انقلابی بود، باز هم این روش استالینی تفکر، مشکل ساز خواهد بود. جنگجویان پ.ک.ک/پ.ی.د همانند خیلی از استالینی‌ها کمترین علاقه‌ای به انقلاب اجتماعی دارند.

اوجالان نه تنها به خشونت‌های نظامیان ترکیه بلکه به خشونت‌های پ.ک.ک علیه نظامیان ترک در زمان جنگ اعتراف می‌کند. به عنوان مثال، او اعتراف می‌کند «گاهی خشونت‌های پ.ک.ک به سطحی می‌رسید که بهترین رفقای خود را می‌کشتیم و جنگجویان جوان را خیلی راحت در کوهستان به قتل می‌رساندیم. همه حزب مقصر است و هیچ کس نمی‌تواند این مسئولیت را انکار کند».

اما این اعترافات اوجالان اکنون باور این ادعای قدیمی را آسان می‌کند که او دستور اعدام چند صد نفر غیرنظامی و اعضای مخالف در پ.ک.ک را صادر نمود. برای مثال، یک عضو ارشد سابق پ.ک.ک می‌گوید «درست پس از کنگره سال ۱۹۸۶ پ.ک.ک، بین ۵۰ الی ۶۰ نفر اعدام شدند. در پایان جایی برای دفن کردن آنها نبود». اعترافات اوجالان همیشه طوری است که می‌خواهد شخص خود را تبرئه نماید و آن را به گردن «یک باند در داخل سازمان بیندازد». این موارد انداختن مقصر جلوه دادن دیگران، دیگران هنگامی سوالات بیشتری را مطرح می‌کند که می‌گوید: «جنگجویان جوان زن، مجبور می‌شدند وارد روابط ابتدایی مردانه گردند». این اظهارات را می‌توان با اظهارات یک عضو ارشد دیگر پ.ک.ک مقایسه کرد که می‌گوید اوجالان شخصا «دهها دختر عضو را وادار به روابط غیراخلاقی نمود» و در این زمینه چنان پیش رفت که زنانی را که از رابطه خودداری کردند، به قتل رساند». اوجالان فرد افشاگر تجاوز جنسی خود به دختران عضو پ.ک.ک را نیز به قتل رساند، لذا او از موضوع بی اطلاع نبود. نمی‌دانیم اظهار تاسف‌های اوجالان در مورد جنگ مسلحانه چقدر واقعی‌اند. به ویژه این که می‌گوید این جنگ «در آن زمان ارزش داشت» تا «علیه ترکیه برنده شویم و ناسیونالیسم شکوفا شود، لذا عدم انجام آن خیانت محسوب می‌شد». اما می‌دانیم شگست جنگ پ.ک.ک-همراه با فروپاشی شوروی- سبب شد تا اوجالان نه تنها ادامه جنگ را رد کند بلکه هر گونه انقلاب خشن را رد نمود.

اوجالان در «نوشته های زندان» هشدار می‌دهد: «جامعه سوسیالیست نباید تلاش کند بر ساختار قدیمی دولت و جامعه با ابزار خشونت و زور غلبه کند». در ادامه می‌گوید: «اگر زور را به عنوان ابزار براندازی دولت قبول کنیم، یک تناقض بزرگ، ایدئولوژی جدید و حتی خشن‌تر خواهد بود». اوجالان همچنین مدعی است «انقلاب و خشونت، نمی‌توانند یک پدیده اجتماعی را از بین ببرند و براندازی انقلابی، تغییرات پایدار ایجاد نمی‌کند. در درازمدت، آزادی و عدالت را فقط در روند پویای دموکراتیک-کنفدرال می‌توان ایجاد کرد».

این اظهارات فراتر از فقط انتقادهای قابل درک از خشونت هستند، به نظر می‌رسد واکنش‌های نیاز به انقلاب اجتماعی‌اند که بلافاصله پس از استقرار سیستم دموکراتیک به شیوه غربی مطرح می‌شود. اوجالان مدعی است چنین سیستمی با «یک دولت سازگارتر کنار زده خواهد شد که حتی امکان آزادی بیشتری را فراهم خواهد آورد». اما همچنین مدعی است «سیستم دموکراتیک غربی حاوی همه موارد لازم برای حل مشکلات اجتماعی است». وی حتی سرانجام می گوید «راستگرایان و چپگرایان، در سیستم تمدن دموکراتیک با هم متحد خواهند شد».

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی