ایزابل کوتانپر، وکیل بین‌المللی ساکن پاریس می گوید: آمریکا در منطقه به واسطه گروه‌های نیابتی عمل می‌کند؛ یک بار با داعش و اکنون با کردها.

 

غرب آسیا، خاورمیانه، منطقه نفت خیز و استراتژیک، محل تلاقی منافع و تضاد راهبردها؛ برای منطقه‌ای که کردها در آن قرار دارند و در ۴ کشور مختلف، حضور دارند، هر نامی که انتخاب کنیم، تاثیری در اصل ماجرا نخواهد داشت. این منطقه، درگیر جنگ، ترور، ناامنی، انقلاب، براندازی حاکمیت و کودتا است. رد همه این اتفاقات هم نه در میان کشورهای منطقه، بلکه در کشورهای فرامنطقه‌ای غربی، قابل بازیابی است.

سال ۱۹۹۹، عبدالله اوجالان، رئیس فرقه پ.ک.ک در کنیا دستگیر شد. او خود سرکرده‌ی گروه پ.ک.ک می‌داند؛ گروهی که برای آزادی کردها در ترکیه می‌جنگند؛ شاخه‌های ایرانی و سوری آن متهم به تروریسم و قاچاق مواد مخدر و البته؛ کردها از این گروه متنفر هستند! اینجا غرب آسیا است! محل تناقض‌های پیچیده.

برای بررسی آخرین تحولات سوریه و نقش کردهای این کشور در حل بحران به نفع دولت قانونی دمشق با ایزابل کوتانپر، وکیل بین‌المللی ساکن پاریس گفت و گو کرده‌ایم. ایزابل کوتانپر صراحتا به خبرنگار ما گفت که آمریکا با گروه‌های نیابتی برای امنیت زدایی از ایران همکاری می‌کند؛ این گروه‌ها زمانی داعش نام داشتند و اکنون بخشی از کردها.

 

۱- سالگرد دستگیری عبدالله اوجالان رهبر پ.ک.ک است و می‌دانید آمریکا و اسرائیل برای دستگیری وی به ترکیه کمک کردند؛ اما اکنون اسرائیل و آمریکا برای تجزیه سوریه در شمال سوریه به این گروه تروریستی کمک می‌کنند. این دو وضعیت متفاوت را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

نخست، اولین بار نیست آمریکا با گروه‌های تروریستی در منطقه کنار می‌آید و از آنها استفاده ابزاری می‌نماید و این معضل همیشگی بوده که مردم این منطقه با آن مواجه‌اند. به ویژه در دوره جنگ سرد هدف آمریکا این بود کنترل همه منطقه را به دست بگیرد و برای همین نیز از گروه‌های تروریستی استفاده می‌کرد. این یک بازی است و تروریست‌ها را به میدان می‌آورند تا با تروریست‌هایی دیگر بجنگند. این فقط در مورد کردها نیست بلکه رویکرد آمریکا در قبال همه این گونه است. صادقانه بگویم، هدف این بازی و ایجاد چالش‌ها فقط بی ثبات کردن منطقه خاورمیانه است. در اصل هم هدف نهایی بی ثبات کردن ایران است. یعنی چون اشغال و حمله مستقیم، پاسخگو نیست و کارامدی ندارد؛ لذا آمریکا به صورت غیرمستقیم وارد عمل می‌شود.

سوریه نیز کشوری مهم در حوزه مخالفت با سیاست‌های آمریکاست؛ لذا آمریکا با استفاده ابزاری از گروه‌های مختلف آن را هدف قرار داده است. داعش را آوردند موفق نشدند، اکنون هم به دنبال ابزاری جدید هستند تا بتوانند جمهوری عربی سوریه را بیشتر هدف قرار دهند و فعلا می‌بینیم از گروه‌های کردی بهره‌برداری می‌کنند. گروه‌های کردی هم عادت کرده‌اند گاهی برای این و گاهی برای آن کار کنند (با خنده). پ.ک.ک هم قول‌هایی گرفته اما طبق معمول آمریکا به قول خود عمل نخواهد کرد. فراموش نکنیم گروه‌های وابسته به پ.ک.ک در ایران نیز غیرنظامیان را به قتل رسانده‌اند. اگر این اقدامات را خوب بررسی کنیم جنایات جنگی‌اند، اما می‌بینیم دیوان بین‌المللی کیفری هیچ علاقه‌ای به موضوع نشان نداده است. آمریکا در تلاش است در مرحله اول از طریق این گروه‌ها، استراتژی خود را به پیش ببرد و اگر این نشد به دنبال یکی دیگر خواهد رفت. یعنی گروه‌هایی را در لیست رزرو قرار داده است تا جایگزین کند. فعلا پ.ک.ک گزینه خوبی است تا جنگجویان آن برای سیاست آمریکا کشته شوند. برای همین نیز با سلاح‌های آمریکایی تسلیح می‌شوند و دلارهای آمریکا را دریافت می‌کنند. آمریکا برای دلخوشی آنها قول تاسیس دولت می‌دهد اما در اصل هدف استفاده ابزاری برای بی ثبات کردن منطقه است. هدف نهایی از همه نقشه‌ها، ایران است. لذا این ائتلاف برادری بین آمریکا و تروریست‌های پ.ک.ک غیرعادی نیست.

۲- شما به جنایات جنگی اشاره کردید. عبدالله اوجالان بارها در اظهارات خود اعتراف می‌کند فرقه پ.ک.ک صدها غیرنظامی و حتی اعضای خود را کشته است که مخالف ایدئولوژی مارکسیست-لنینیست اوجالان بوده‌اند و قطعا او مسئول است. شما وکیل هستید. آیا راهی برای محاکمه سران پ.ک.ک به خاطر این جنایات وجود دارد؟

همان طور که می‌دانید اوجالان یک نقطه اساسی در این جنایات است و زندانی شده و در این زمینه موضوع روشن است. خود اوجالان مسیری را در پیش روی پ.ک.ک قرار داده که دست زدن به جنایات امری عادی تلقی شود و این می‌تواند در محافل مختلف قضایی مورد بررسی قرار گیرد و در مورد آن حکم صادر شود؛ اما مسئله این است در اروپا دستگاه قضایی مستقل وجود ندارد. آنچه هست فقط برای تامین اهداف غرب سازماندهی شده است. حتی این رویه باعث شده مثلا کشورهای عدم تعهد در مواردی، احکام سیستم قضایی اروپا را قبول نکنند. جنایاتی که توسط گروه‌های تروریستی مورد حمایت غرب صورت گرفته بیش از حد و حساب است و می‌بینیم دیوان بین‌المللی کیفری در مورد آن سکوت می‌کند. به یک مورد اشاره می‌کنم: «حمله و قتل رفیق حریری نشان داد غرب استقلال قضایی ندارد». من شخصا به این روند دادرسی به اصطلاح بین‌المللی اعتماد ندارم. این اصلا دادرسی نیست بلکه طوری تنظیم شده فقط منافع غرب تامین شود. اگر به کارنامه دادگاه‌های بین‌المللی غربی نگاه کنیم جز ابتذال چیزی در آنها نمی‌بینیم. اگر کشورهای خارج از کمپ غربی یک دادگاه بین‌المللی تشکیل دهند، می‌توان انتظار داشت با گروه‌های تروریستی برخورد کنند و سران آنها را محاکمه نمایند. با توجه به این شرایط باور نمی‌کنم دیوان بین‌المللی به پیگیری اقدامات جنایی پ.ک.ک علاقمند باشد.

۳- پ.ک.ک در لیست تروریستی اروپاست اما در زمینه مواد مخدر، جنایات سازمان یافته، اخاذی و غیره در فرانسه عملا آزاد است. چرا؟

فرانسه کشور سابق نیست و اکنون کشوری به حاشیه رانده شده است و از ارباب خود یعنی آمریکا دستور می‌گیرد. قوانین فرانسه نیز طوری هستند که عملا راه را برای این گروه‌های تروریستی باز کرده است. گروههای مختلف تروریستی مانند پ.ک.ک دراصل با دستور دستگاه‌های آمریکایی و به سفارش آنها در اروپا از جمله فرانسه آزادانه فعالیت می‌کنند. سیتم قضایی فرانسه مستقل نیست. به عنوان مثال در پی درخواست تهران برای استرداد سران گروه تروریستی مجاهدین خلق (منافقین) بارها دیده‌ایم فرانسه با نقض قوانین خود از استرداد آنها خودداری کرده است. پ.ک.ک نیز چنین است. این گروه برای فرانسه منافعی دارد که به خاطر آن لازم نمی‌بیند با آن برخورد کند.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی