ترکیه و هم پیمانانش نیروهای کرد را از شهر مرزی عفرین بیرون راندند. همزمان که آنکارا شبه نظامیان و غیرنظامیان را با هم هدف قرار داد، دولت ترامپ فقط کمی اظهار نگرانی کرد. اکنون آنکارا تهدید می کند در جهت شرق به سوی منبج پیشروی می کند یعنی جایی که نیروهای آمریکایی همراه جنگجویان کرد (پ.ک.ک) مستقر هستند و آمریکا برای جنگ زمینی علیه داعش از این نیروها استفاده می کند. واشنگتن موافقت کرده است کردها را به آن سوی رود فرات بفرستد یعنی یکبار دیگر یک متحد خود را فروخت.

در عین حال رها کردن آنها فقط دردسرساز نیست بلکه عقب نشینی اجتناب ناپذیر  از این مناطق بیشتر مشکل ساز خواهد بود. آمریکا نباید هرگز از کردها حمایت می کرد و کردها نیز نباید تصور می کردند آنها از لحاظ اخلاقی بر اهداف آمریکا در منطقه ترجیح داده خواهند شد. می توان گفت نتیجه از قبل معلوم بود. نتیجه این که مقامات کرد متوجه شدند آمریکا مانع دولت های ایران، ترکیه و عراق نخواهد شد و از استقلال کردستان حمایت نخواهد کرد. سال ها قبل آمریکا ترکیه را مسلح می کرد تا جنگی خشن علیه جدایی طلبان کرد پ.ک.ک انجام دهد (حتی کردها را به عنوان مردمانی جدا به رسمیت نمی شناخت). در سوریه، دولت اوباما دست به هر تلاشی زد و متوجه شد رسیدن به همه اهداف چقدر سخت است.

واشنگتن می خواست اسد را برکنار کند، داعش را شکست دهد، شورشیان “میانه رو را به قدرت بیاورد، کشورهای سنی حاشیه خلیج فارس را علیه رادیکال های سنی متحد کند، با گروه های رادیکال از جمله شاخه های القاعده همکاری کند، نفوذ ایران را محدود نماید، نیروهای کرد را تقویت کند، مساله ترکیه را مسالمت آمیز کند، روسیه را مدیریت نماید. فقط داعش اساسا شکست خورد اما در بقیه موارد آمریکا شکست خورد. سقوط داعش به دولت آمریکا فرصت داد تا اعلام پیروزی کند و نیروهای خود را به خانه برگرداند. سوریه هرگز آنقدر که برای روسیه و همسایگانش مهم بوده برای آمریکا مهم نبوده است. جنگ داخلی آن یک تراژدی انسانی بود اما به دست آوردن آن بر توازن قدرت در خاورمیانه خیلی تاثیر نخواهد گذاشت یعنی جایی که آمریکا و هم پیمانانش بر آن تسلط دارند. بهتر است هدر دادن منابع آن را متوقف کند و هیچ دلیلی وجود ندارد در باتلاق سوریه نیرو و سلاح تغذیه کند. اما در عوض می بینیم دولت ترامپ تصمیم گرفته ۲ هزار نفر از نیروهای خود را در شمال سوریه نگه دارد. رئیس جمهور این برنامه را با “نیروی تامین امنیت مرز” توجیه نمود که برای جلوگیری از تجدید حیات داعش لازم است اما به نظر می رسد کشورهای ایران، ترکیه، روسیه آن را غیرضروری می دانند. داعش بیشتر احتمال دارد به صورت یک سازمان تروریستی و فراملی شبیه القاعده در آید نه این که یک خلافت یا شبه دولت شود.

برخلاف ادعاهای ترامپ، مقامات رسمی آمریکا اعتراف کردند به دنبال ماموریت های دیگری هستند که خیالی و غیرقانونی است یعنی اشغال یک چهارم خاک سوریه برای مجبور کردن بشار اسد به کناره گیری از قدرت، اخراج نیروهای وابسته به ایران از سوریه، فشار بر روسیه برای حمایت از اهداف سیاسی آمریکا. ابزار اجرایی برنامه ریزی شده آمریکا برای این تلاش جاه طلبانه ، شاخه نظامی گروه پ.ک.ک در سوریه موسوم به یگان های مدافع خلق (ی.پ.گ.) بودند که هسته اصلی نیروهای سوریه دموکراتیک را تشکیل می دهند. درواقع، اشغال این بخش از خاک سوریه ممکن است برای اسد ناخوشایند باشد اما وقتی دولت او بر منابع و افراد کمتری کنترل داشت باز هم ادامه حیات می یافت و در بحران نیز با مناطق کردنشین کاری نداشت. البته ی.پ.گ. در جایگاهی نیست که مرزهای غیررسمی را مسدود کند. تعهد مسکو برای ادامه حیات اسد به سلطه او بر شمال بستگی دارد.

مهم تر این که وقتی شاخه نظامی پ.ک.ک یعنی ی.پ.گ. از حمایت و کمک تسلیحاتی آمریکا برخوردار شد، همیشه بعید بود از طرف آمریکا با ارتش سوریه بجنگد چون دمشق به خودمختاری نسبی و خودخوانده فدراسیون دموکراتیک شمال سوریه یا همان روژاوا تقریبا کاری نداشت. ی.پ.گ. توانست رابطه ای کاری با روسیه ایجاد کند و همکاری نظامی علیه داعش انجام دهد. ادامه نفوذ کردها نقش روسیه در سوریه را تهدید نمی کند. بنابراین، برنامه دولت آمریکا مرده به دنیا آمد. ترکیه نیز مداخله نمود.

ظاهرا پرزیدنت ترامپ و مشاورانش تصور می کردند آنکارا به صورت محترمانه از ایجاد یک دولت کردی مسلح شده در مرز خود استقبال خواهد کرد! این همان سیاستگذاری بر اساس توهم است. ترکیه مدتهاست با کردهای خود برخوردی خشن دارد و با ازسرگیری جنگ توسط اردوغان در سال ۲۰۱۵ این مسئله تایید شد. نتیجه این که آنکارا اقلیم کردستان عراق را نیز تنبیه کرد و به خاطر همه پرسی استقلال، در روابط خود با آن تجدید نظر کرد. بعلاوه، دولت اردوغان از حمایت نظامی آمریکا و همکاری آن با پ.ک.ک/ ی.پ.گ. شدیدا ناراحت بود و حتی در حین جنگ با داعش کاسه صبر آنکارا  لبریز شد. ترکیه به عفرین حمله کرد و نیروهای کرد که توسط آمریکا مسلح شده بودند فورا از ترکیه یعنی یک عضو ناتو شکست خوردند. مقامات آمریکا اوایل می گفتند این حملات “سازنده” نیست و بین هر دو کشور مشکل ایجاد خواهد کرد اما اردوغان گوش نکرد.  سپس نظامیان تهدید کردند از خود دفاع خواهند کرد و اردوغان نیز تهدید کرد. نهایتا رکس تیلرسون به آنکارا رفت و قول داد با “کمک همدیگر” مسئله را حل کنند. این یعنی آمریکا تسلیم شد.

ترکیه توضیح داد “انتظار دارد آمریکا جدی وارد عمل شود. این خیلی سخت بود چون نیروهای کرد تحت فرماندهی آمریکا نبودند. آمریکا می توانست به قطع کمک ها تهدید کند اما تحت فشار ترکیه اعلام کرد پس از پایان داعش کمک به کردها (پ.ک.ک) نیز متوف خواهد شد. به علاوه، ترکیه نشان داد که آمریکا می تواند کردها را از منبج درو کند و به شرق فرات ببرد. اما سوالاتی مطرح می شوند:

آمریکا این کار را چگونه انجام خواهد داد؟ آیا کردها قبول خواهند کرد؟ اگر کردها قبول نکنند برنامه آمریکا چیست؟ اگر ترکیه خودداری کردها را دلیل مشروع حمله بداند آیا آمریکا جنگ خواهد کرد یا کردها را باز هم رها خواهد نمود؟ در این زمینه نشانه های میدانی زیاد هستند.

یک مقام رسمی آمریکا که نخواست نامش فاش شود می گوید: سالهاست با کردها روابط خوب و دوستانه داریم و هزینه زیادی صرف کرده ایم. اما باید بگویم گزینه ای جز رها کردن کردها نداریم. پس از آن کردها نیز دلیل کمی دارند تا طبق خواست آمریکا حرکت کنند. درواقع، پس از حمله ترکیه به عفرین، نیروهای کرد به دمشق نزدیک شدند. در این صورت چرا باید کردها به آمریکا کمک کنند که به خواسته های آنکارا تسلیم شد و چرا باید علیه دمشق وارد شوند در حالی که دولت سوریه حامی کردهاست؟

آمریکا باید با پایان داعش از سوریه بیرون می رفت نه این که روندی جدید را آغاز کند که مسلما با شکست مواجه خواهد شد. خروج از سوریه بهترین استراتژی برای دولت آمریکاست. سیاست آمریکا شکست خورده است و هیچ کسی نمی تواند آن را درست کند. آنچه بعدا ظهور خواهد کرد غیرممکن است اما می توان گفت آمریکا باید مسئولیت پذیر باشد. آن هم اعلام پیروزی علیه داعش و برگرداندن سربازان به خانه است. امیدواریم به موقع صورت گیرد.

نویسنده: داوگ بنداو – مشاور ویژه دونالد ریگان رئیس جمهور سابق آمریکا

منبع:  http://www.theamericanconservative.com

داوگ بنداو همکار ارشد موسسه کیتو (Cato) و مشاور ویژه سابق دونالد ریگان است. او کتاب “حماقت های خارجی: امپراطوری جدید جهانی آمریکا” را نوشته است.

 

 

 

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی