مشروح گفتگوی خبرنگار کوردهوال با “عثمان باشقالی ” روزنامه نگار مستقل کرد در عراق و تحلیلگر خبرگزاری اسپوتنیک نیوز:

کورد هوال – با سلام. جناب باشقالی هماطور که می دانید سالهاست پ.ک.ک در خاک اقلیم کردستان حضور دارد. درست است که کردها می گویند همه جا خاک کردهاست اما می دانیم مرزهای رسمی دولتها وجود دارند دولت ها حاکمیت دارند. به نظر شما حضور پ.ک.ک تاکنون برای مردم و حکومت اقلیم چه سود و زیانی داشته و دارد؟

عثمان باشقالی – می دانید حضور پ.ک.ک در اینجا به قبل از سال ۱۹۹۱ یعنی قبل از قیام مردم کردستان عراق بر می گردد. در دوره رژیم بعث، پ.ک.ک در مناطق مرزی حضور داشت. درست است بین صدام و ترکیه در مورد تعقیب مرزی توافقی وجود داشت اما همیشه دولت های منطقه از مسئله گروه ها و احزاب کرد به عنوان ابزار فشار علیه همدیگر استفاده کرده اند. صدام حسین نیازی نمی دید پ.ک.ک را از مناطق مرزی خارج کند چون هر وقت لازم می دید از پ.ک.ک به عنوان ابزار علیه ترکیه استفاده می کرد. اما تحولاتی رخ داد و پ.ک.ک روز به روز قوی شد چون در آن زمان قدرت کنونی را نداشت. در سال های اخیر پ.ک.ک با بهره برداری از تحولات خاورمیانه توانست قوی شود. اختلافات بین کشورهای منطقه نیز سبب شد تا پ.ک.ک تاحدی قوی گردد. اکنون نیز می بینیم روابط پ.ک.ک با دولت های غربی روز به روز بهتر می شود می دانیم قبلا این روابط وجود نداشت. گزارش اخیر وزارت خارجه آمریکا اصلا اسمی از پ.ک.ک نبرد در حالی که قبلا همیشه به عنوان تروریست نام می برد. به نظر من حضور پ.ک.ک در اقلیم کردستان طوری است که در توان حکومت اقلیم کردستان نیست آن را اخراج نماید اما فقط از پ.ک.ک می خواهد برای آن مشکل ایجاد نکند در غیر این صورت پ.ک.ک می تواند مشکلات زیادی هم برای حکومت اقلیم کردستان درست کند.

کورد هوال – شما به ایجاد مشکل اشاره کردید. بارها آقایان مسعود و نچیروان بارزانی بارها مستقیما از پ.ک.ک خواسته اند مشکل درست نکند و خاک اقلیم را ترک کند. چرا پ.ک.ک توجه نمی کند؟

عثمان باشقالی – هر وقت فشار آنکارا بر حزب دموکرات کردستان و حکومت اقلیم کردستان بیشتر می شود می بینیم حکومت اقلیم کردستان این بیانیه ها را صادر می کند. کمی در این زمینه واقع بین باشیم. قبل از بازگشت حکومت عراق به منطقه شنگال می دیدیم هر روز حزب دموکرات می گفت پ.ک.ک در شنگال است و باید آنجا را ترک کند همه اینها بر اثر فشار آنکارا بود اما وقتی حکومت عراق برگشت دیدیدم خبری از آن بیانیه ها نشد. اکنون هم بین حزب دموکرات و حکومت اقلیم با ترکیه توافق هایی و بعضا مخفی وجود دارد اما اگر ترکیه فشار بیاورد آنها هم علیه پ.ک.ک بیانیه می دهند اگر ترکیه فشار نیاورد آنها هم بیانیه نمی دهند. الان می بینیم ترکیه از مرز عبور کرد وارد منطقه برادوست شد و خودش مستقیما با پ.ک.ک درگیر شد. می بینیم فشار سیاسی به فشار نظامی تبدیل شده و اقلیم نیز بیانیه نمی دهد. نکته دیگر این که حکومت اقلیم کردستان به تنهایی نمی تواند پ.ک.ک را از این مناطق خارج کند چون پ.ک.ک نیرویی قوی است. درست است که مردم اقلیم کردستان هم دوست ندارند پ.ک.ک در اینجا باشد چون در اثر بمباران ترکیه، ضرر و زیان زیادی به مردم روستاها وارد می شود. اما در واقع اخراج آن سخت است چون منطقه ای کوهستانی و صعب العبور است و پ.ک.ک نیز نیرو در آن مستقر کرده است. فراموش نکنیم دو بار هم حزب دموکرات و یکتی با پ.ک.ک وارد جنگ شدند اما موفق نشدند. در سال ۱۹۹۲ این دو حزب با کمک ترکیه، اسرائیل و آمریکا آن را هدف قرار دادند که از زاخو تا بارزان خارج کنند اما موفق نشدند. آخر هم ناچار شدند با آن توافق کنند.

کورد هوال – آیا فکر نمی کنید پ.ک.ک بهانه می دهد تا ترکیه بیاید و با حضور نظامی خود برای اقلیم به یک خطر بزرگتر تبدیل شود؟

عثمان باشقالی – بله درست است. ترکیه همیشه به بهانه پ.ک.ک حمله کرده و اکنون هم در منطقه سیدکان و برادوست حضور دارد اما همان طور که گفتم پ.ک.ک یک کارت و ابزار است نه منطقه ای بلکه بین المللی. روسیه، آمریکا، اسرائیل و دیگر قدرت ها همگی از آن به عنوان ابزار استفاده می کنند. کشورهای منطقه نیز هر وقت نیاز داشتند پ.ک.ک را برای منافع خود مورد استفاده قرار داده اند. وقتی ترکیه جنگنده روسیه را ساقط کرد چند ماه بعد پ.ک.ک با سلاح های روسی جنگنده ترکیه را ساقط کرد. مسئله فقط این نیست چند گریلای پ.ک.ک در کوهستان هستند بلکه مهم است پ.ک.ک ابزار فشار دیگر دولت ها تبدیل شده است. لذا در دست اقلیم کردستان نیست بخواهد پ.ک.ک را از آنجا بیرون کند.

خوب در این میان مردم چه گناهی کرده اند که قربانی شوند. مسئولان اقلیم نیز گفته اند صدها روستا به خاطر حضور پ.ک.ک از آبادانی و توسعه محروم شده اند. مردم کرد فقط قربانی می شوند هیچ سودی برای مردم ندارد. همیشه روستاهای کرد هدف بمب و توپ قرار می گیرند. مردم کشته و زخمی می شوند خانه هایشان ویران می شود و آتش می گیرد. به نظر می رسد راه حلی هم ندارد و مردم هیچ سودی در این ندارند. مردم هم قدرت ندارند حل کنند. مسئله پ.ک.ک نیز به وضعیت خاورمیانه وابسته است. تا زمانی که وضعیت خاورمیانه آشوب زده باشد مسئله استفاده از پ.ک.ک به عنوان ابزار نیز برای دولت های منطقه و فرامنطقه مهم خواهد بود.

کورد هوال – در اینجا دو چیز وجود دارد. یکی شما هم اشاره کردید پ.ک.ک مستقل نیست و ابزار دست این یا آن دولت می شود. دوم این که بسیاری از کارشناسان یا اعضای ارشد جدا شده پ.ک .ک می گویند پ.ک.ک برنامه کردی ندارد و خودش هم نمی داند چه می خواهد و هر روز برنامه ای جدید در می آورد. این تا چه حد درست است؟

عثمان باشقالی – می دانید تاکنون در خاورمیانه یک جنگ نیابتی ادامه دارد. کشورهای منطقه به صورت غیرمستقیم و از طریق گروه های وابسته به خود با هم می جنگند. پ.ک.ک هم تاحدی توانسته به عنوان مثال در منطقه شرق فرات به یک کارت تبدیل شود. اکنون آمریکا و کشورهای غربی توانستند تا حدی از ابزار پ.ک.ک استفاده کنند و در سوریه تا حدی از سیاست پ.ک.ک حمایت نمایند. اکنون ایدئولوژی پ.ک.ک در سوریه علیه داعش و به نیابت از آمریکا و غرب می جنگد این را بایستی در نظر بگیریم. قبل از این وضعیت در خاورمیانه، آمریکا، اسرائیل و ناتو همگی به ترکیه کمک می کردند تا با پ.ک.ک بجنگد. حتی آماده نبودند پ.ک.ک را گروهی اوپوزیسیون نیز بنامند همیشه اسمش در لیست سیاه بود اما می بینیم با تغییر منافع این مسئله نیز به تدریج تغییر می یابد برای همین نیز اگر ترکیه مسئله را حل نکند روز به روز کشورهای بزرگ و منطقه پ.ک.ک را علیه ترکیه تقویت خواهند کرد. ترکیه تاکنون از طرفی به نام پ.ک.ک همه مخالفان داخلی را می زد و از طرفی نیز سیاستی را علیه آمریکا، اسرائیل، ایران در منطقه پیش می برد. این سبب شد هم اوپوزیسیون ترکیه تقویت شود و هم کشورهای منطقه و غربی علیه اردوغان از پ.ک.ک حمایت کنند.

کورد هوال – وقتی از پ.ک.ک حرف می زنیم فقط بحث ترکیه نیست بلکه پژاک را نیز داریم که همان پ.ک.ک است لذا نام ایران هم به میدان می آید آیا ایران نمی تواند با همکاری ترکیه قندیل را بگیرد؟ مسئله پژاک و فعالیت های آن آیا بر روابط اقلیم با ایران نیز تاثیر نمی گذارد؟

عثمان باشقالی – ببینید یک واقعیت وجود دارد. سیاست فارس ها از قدیم در برابر کردها از عرب و ترک نرم تر است. چون هر دو آریایی هستند و اگر کردها حمله نکنند فارس ها هرگز پیشقدم نمی شوند. در مورد مسئله پژاک نیز بایستی بگویم اگر پژاک حمله نکند ایران پیشقدم نمی شود و حمله نمی کند. تاکنون هرگز در سیاست ایران ندیده ایم بگوید به قندیل حمله خواهیم کرد. فقط اگر حمله علیه ایران صورت گرفته ایران فقط دفاع کرده است و حتی سیاست ایران در قبال پژاک از سیاست آن در قبال دیگر احزاب کرد مخالف ایران مثل دموکرات و کومله و خبات و غیره نرم تر بوده است.

کورد هوال – موضع کومله و دموکرات را چگونه ارزیابی می کنید؟

عثمان باشقالی – سیاستی که پ.ک.ک و شاخه های آن دارند در سطح منطقه، سیاستی بزرگتر از سیاست دموکرات و کومله و خبات و غیره است. احزاب کرد ایران ابزار دست احزاب اقلیم نیز هستند چون احزاب اقلیم اساس خود را بر اختلاف نهاده اند لذا تلاش کرده اند این اختلافات را به احزاب کرد ایران نیز منتقل نمایند. بر اساس منافع خود در این احزاب نیز احزابی جدید درست کردند. اما پ.ک.ک و پژاک این اجازه را به احزاب اقلیم ندادند. نکته دوم این که سیاست پ.ک.ک و پژاک در خارج نیز جداست. در اروپا نیز سیاست احزاب اقلیم به اندازه سیاست پ.ک.ک نفوذ ندارد. اختلافات احزاب اقلیم سبب تضعیف آنها در بیرون نیز شده است. این اختلافات را به احزاب کرد ایران و سوریه نیز منتقل کردند. آنها را نیز دچار تفرقه کردند. احزاب کرد مخالف ایران هم دچار تفرقه اند و دیدیم هر کدام به چند شاخه تقسیم شد.

کورد هوال – خیلی ممنونم جناب عثمان باشقالی.

عثمان باشقالی – خواهش می کنم.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی