کورد هوال/ “هوشنگ اوسه”، نویسنده کرد که در دوران جوانی هوادار پ.ک.ک نیز بوده، در یادداشتی در سایت «روشنبیر» نوشت: «روزی نیست که پ.ک.ک یا یکی از مسئولان آن بیانیه‌ای صادر نکند و از احزاب و سازمان‌های کردی درخواست نکند که برای اتحاد ملی تلاش نمایند. وقتی خواننده یا شنونده این اظهارات را می‌بینید لحظه‌ای احساسی می‌شود و تصور می‌کند همه احزاب و گروه‌های کردی اتحاد ملی را رها کرده‌اند و فقط پ.ک.ک بر گردن کردها حق پدری دارد! فرد بی اطلاع خیال می‌کند همه گروه‌های دیگر کردی دشمن اتحاد ملی هستند.

اگر به دستورکار پ.ک.ک و تاریخ آن نگاه کنیم، متوجه می‌شویم تا چه حد پ.ک.ک به کردها زیان و ضرر رسانده است. پایگاه اینترنتی فرات وابسته به پ.ک.ک با عنوان «پارتی به دشمنان کُرد کمک می‌کند» به سفر مسعود بارزانی به ترکیه به عنوان کمک به ترکیه اشاره کرده بود. بله، ترکیه دشمن کُرد است اما چرا اما این آقایان خیلی زود فراموش کردند که قبل از بارزانی صالح مسلم (رهبر حزب اتحاد دموکراتیک: شاخه پ.ک.ک در سوریه) به ترکیه رفت و با مقامات میت دیدار کرد؟ آن هم دو بار. درست زمانی که ترکیه HDP (شاخه سیاسی پ.ک.ک در ترکیه) را سرکوب می‌کرد.

پ.ک.ک طبق تاریخ خودش در سال ۱۹۷۸ اولین کنگره خود را برگزار کرد، سپس جنگ با عشایر کُرد را در هیلوان و سیورگ آغاز نمود. محمد کاراسونگور در آن زمان مسئول شاخه نظامی پ.ک.ک بود. پ.ک.ک پس از آن در سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ با احزاب کُرد ترکیه جنگید. اگر کودتای نظامی ۱۹۸۰ نبود پ.ک.ک به هیچ یک از احزاب کرد رحم نمی‌کرد. در سال ۱۹۸۳ بین مسعود بارزانی و عبدالله اوجالان توافقی امضا شد که در روزنامه «سرخوبوون» پ.ک.ک نیز منتشر شده و طی آن قرار شد هیچ حزبی در کشور متبوع حزب دیگر فعالیت، تبلیغ و در امور داخلی همدیگر دخالت نکند. در مناطق تحت کنترل همدیگر گروه یا سازمانی تاسیس نکند و در صورت بروز مشکل، سران آن هشدار لازم را بدهند.  وقتی بررسی می‌کنیم، متوجه می‌شویم پ.ک.ک به هیچ یک از این موارد عمل نکرده است. پ.ک.ک در کنگره چهارم خود حتی منطقه بادینان عراق را به عنوان بخشی از بوتان در ترکیه منطقه جنگی اعلام کرد. پ.ک.ک در سال ۱۹۹۱ «حزب آزادی کردستان» (پاک) را در کردستان عراق تاسیس کرد، سپس آن را به «اتحاد ملی دموکراتیک کردستان» (ی.ن.د.ک.) تبدیل نمود و نهایتا آن را به «حزب راهکار دموکراتیک کردستان» (پ.چ.د.ک.) تغییر نام داد. هدف پ.ک.ک این است حاکمیت در اقلیم کردستان را به دست بگیرد اما موفق نمی‌شود. پ.ک.ک عملا ثابت کرد ضد اتحاد ملی کردهاست. مگر می‌شود هم خواهان اتحاد ملی شد هم ضد تشکیل دولت کردی؟! پ.ک.ک اصطلاح «اتحاد ملی» را همانند آدامسی در دهان می‌جَود و فقط افراد بدبخت و ساده لوح با شنیدن صدای این آدامس حرف‌های پ.ک.ک را باور می‌کنند.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی