فرقه‌ها اعضای خود را شست و شوی مغزی می‌دهند تا برای رئیس فرقه، عملیات انتحاری انجام دهند.

کورد هوال/ “مارگارت سینگر” نویسنده کتاب «فرقه‌ها در میان ما» می‌گوید یکی از ویژگی های فرقه این است که اعضای خود را شستشوی مغزی می‌دهد و آنها را فاقد اراده می‌کند تا هر دستوری از بالا صادر شود، را بدون چون و چرا اجرا کند و همه اینها به نفع سرکرده یا رئیس فرقه است.

“عبدالله اوجالان” رهبر پ.ک.ک نیز فردی فرقه‌ای است. چون قبل از دستگیری در سال ۱۹۹۹ به زندانیان پ.ک.ک در زندان نیز هشدار می‌داد حتی پوشیدن لباس زندان‌های ترکیه نقض قوانین پ.ک.ک است. اما پس از دستگیری و در کمال تعجب برای اعضای پ.ک.ک فردی بسیار ترسو ظاهر شد. پ.ک.ک می‌داند قرار نیست او آزاد شود و حکم وی حبس ابد است، اما با هدف تبلیغی هر بار به شیوه‌ای اعتصاب غذای اجباری برای اعضای خود اعلام می‌کند تا دولت ترکیه را برای آزادی عبدالله اوجالان تحت فشار بگذارد. در آخرین اقدام پ.ک.ک به ۱۵ عضو خود در زندان‌های ترکیه دستور داد تا وارد اعتصاب غذا تا مرگ شوند! این دستور، اجباری است. یعنی این افراد باید قربانی فرقه‌گرایی اوجالان شوند. بدتر این که رسانه‌ها و سران پ.ک.ک این گونه اقدامات را مورد تشویق قرار می‌دهند.

همچنین باید ذکر کرد که فرقه‌ها معمولا دارای یک دکترین، مانیفست و اساسنامه هستند. این امر نیز در مورد پ.ک.ک صدق می‌کند. نباید فراموش کرد که فرقه‌ها صرفا دارای دو هدف اصلی هستند: «جذب منابع مالی و اعضای جدید». منابع مالی، عموما از طریق فعالیت‌های غیرقانونی و یا با پوشش قانونی نظیر خیریه‌ها و کمک‌های مردمی جذب می‌شوند. پ.ک.ک منابع مالی خود را از طریق قاچاق مواد مخدر، انسان، تجارت جنسی، غارت، اخذ عوارض غیرقانونی و… جمع آوری می‌کند. برای جذب اعضای جدید نیز راه ساده، گروگان‌گیری و آدم ربایی است.

سینگر در کتاب خود، یکی دیگر از خطرات فرقه‌ها را «تهدید سازمان‌های دیگر و نهادهای مشروع» می‌داند. پ.ک.ک در این زمینه نیز رکوردار است. حذف گروه‌های کردی مخالف مشی مسلحانه پ.ک.ک، ترور نیروهای دولتی در ایران، سوریه، ترکیه و عراق توسط پ.ک.ک و شاخه‌های آن نظیر پژاک و استفاده پوششی از خیریه‌ها و نهادهای مدنی، تهدیداتی است که از ناحیه این فرقه متوجه نهادهای دولتی مشروع و سازمان‌‎های مدنی غیرمسلحانه شده است.

در پ.ک.ک هر گونه ادای فرایض دینی ممنوع است و افراد باید اجبارا به عکس اوجالان قسم بخورند و در زمان حمله نیز باید قبل از نجات جان خود عکس اوجالان را نجات دهند! باور افراطی و توهم آمیز نسبت به رئیس فرقه، در بررسی این مدل سازمان‌ها بسیار مهم و حیاتی است. به تصریح کارشناسان و اذعان خبرنگاران اندکی که شانس رویارویی با اعضای پ.ک.ک و ورود به مقرهای آن را داشته‌اند، اعضای پ.ک.ک، پژاک و پ.ی.د. «ایمان کامل» به اوجالان دارند و تا حدی او را «مقدس» می‌دانند. تا حدی که صالح مسلم از رهبران پ.ی.د. صراحتا اذعان کرده است که «ما فلسفه و ایدئولوژی اوجالان را در سوریه به کار می‌بریم». رفتار نیمه مذهبی نسبت به اوجالان به دهه‌های هشتاد و نود میلادی و زمان قابل توجهی پیش از زندانی شدن او بر می‌گردد. ستیزه‌جویان پ.ک.ک در آن سه دهه نیز نکات مشابهی ذکر می‌کنند: «پ.ک.ک به نوعی با بنیانگذار آن یعنی عبدالله اوجالان برابر است و اوجالان شبیه حزب نیست، بلکه او خود حزب است».

از طرفی نیز رسانه‌ها اعلام کردند صلاح‌الدین دمیرتاش، رهبر سابق ه.د.پ. وابسته به پ.ک.ک، با این اعتصاب‌های غذا برای مرگ مخالفت کرده و به اعتقاد کارشناسان این نشان می‌دهد اختلافات دمیرتاش و پ.ک.ک وارد مرحله جدیدی می‌شود.

برچسب ها : , , ,

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی