دکتر “سدات لاچینر”   استاد دانشگاه چاناک کاله در ترکیه و پژوهشگر موئسسه بین المللی تحقیقات استراتژیک (USAK)در مقاله ای با عنوان  ” کودکان تروریست در گروه پ.ک.ک ” به بررسی پدیده کودک – سرباز در تشکیلات پ.ک.ک پرداخته است که ترجمه فارسی آن در ذیل ارائه شده است.

////

تعداد کودکانی که عمدا توسط گروه پ.ک.ک از سال ۱۹۸۴ کشته شده اند ۳۰۰ نفر است. درواقع، می توانیم تعداد کودکان قربانی پرتاب “سنگ و مولوتوف” را نیز به این عدد اضافه نماییم. دولت ترکیه تلاش کرده از راه های مختلفی مانع قربانی شدن کودکان شود اما گروه پ.ک.ک از تشویق آنها به پرتاب کردن سنگ و مولوتوف ابایی ندارد. در یک مورد افسر پلیس تلاش می کرد تا کودکی را تشویق کند بمب را منفجر نکند اما منفجر شد و دست پلیس شدیدا زخمی گشت.

می دانیم بیش از ۹۰ درصد اعضای گروه پ.ک.ک در کوهستان را کودکان تشکیل می دهند. هزاران کودک بین ۱۲ الی ۱۸ سال سلاح این گروه را در دست دارند. مصاحبه ” ارطغرل ماوی اوغلو” روزنامه نگار در قندیل نمونه بارزی از سند در این زمینه است. این روزنامه نگار می گوید “بیشتر شبه نظامیان نوجوان هستند”. عکس های گرفته شده در کوه های قندیل نیز شواهدی دال بر این است. کودکانی که در سن دبیرستان یا حتی مدرسه ابتداییهستند، اسلحه به دست گرفته اند. بصورت طنزآوری این کودکان محافظ پیرمردی ۶۰ ساله یعنی مراد کاراییلان بودند و این در مورد دیگر سران گروه پ.ک.ک نیز صدق می کند. رهبر این گروه کاملا سالم است و هرگز زخمی نشده در حالی که هزاران کودک در درگیری های مسلحانه جان خود را از دست داده اند. کودکان مسلح در کوهستان عمری کوتاه دارند و بیشتر آنها قبل از ۲۵ سالگی کشته می شوند.

اولین چیزی که مورد توجه بازدیدکنندگان از مقرهای گروه پ.ک.ک قرار می گیرد “کودکان تروریست” هستند. “ماتیو مک الستر” خبرنگار نیویورک تایمز در سال ۲۰۰۶ از مقر گروه پ.ک.ک دیدن کرد و اظهاراتی مشابه ماوی اوغلو بر زبان آورد. او می گوید جنگجویان دختر گروه پ.ک.ک ۱۵ ساله بودند و می افزاید “زیلان ۱۵ ساله به اندازه کافی بزرگ نیست که در یونیفرم خود قرار گیرد اما کلاشینکف به دست برای جنگ به ترکیه اعزام می شود”.

این نشریه مستقر در واشنگتن می نویسد: “در سال ۱۹۹۸ تصور می شد ۳ هزار کودک در گروه پ.ک.ک هستند و بیش از ده درصد آنها دختر می باشند. گزارش ها نشان می دهد گروه پ.ک.ک از سال ۱۹۹۴ از کودکان در جنگ استفاده کرده و حتی یک گردان کودکان به نام “تابورا زاروکن شهید عگید”  (گردان کودکان شهید عگید) ایجاد نمود. طبق نوشته پی. و. سینگر حداقل ۳۰۰ نفر از ۳۰۰۰ نفر دختر هستند و سن این کودکان به هفت سال نیز می رسد (P.W. Singer, Children at War, University of California, s. 19). روزنامه “برلیگنسکه تیدنده” در دانمارک نیز می نویسد: کودکان در مقرها نگه داشته می شوند و این نقض حقوق کودکان است. پس از آن بود که یونیسف تحقیق در این خصوص را آغاز کرد.

گروه پ.ک.ک کودکان را برای اقدامات تروریستی می رباید

فردی به نام “زولکوف ک”  که در “آنور” بلژیک زندگی می کند نزد پلیس بلژیک رفت و اعلام کرد پسر ۱۵ ساله اش توسط گروه پ.ک.ک ربوده شده و از سه ماه پیش از او خبر ندارد. مقامات مشخص کردند پسرش به شمال عراق برده شده و قبل از آن “آموزش ایدئولوژیک” دیده یعنی شستشوی مغزی داده شده و پس از آن برای آموزش نظامی برده شده است. این پدر ناامید شد چون می داند از دست پلیس بلژیک کاری ساخته نیست.

طبق گزارش سازمان ملل این مورد تنها قربانی گروه پ.ک.ک نیست. خانواده های زیادی قربانی شده اند. از این رو، طبق بعضی گزاراشات نه تنها خانواده های کرد بلکه بعضی خانواده های آلمانی نیز می گویند گروه پ.ک.ک فرزندان آنها را ربوده است. مقامات می گویند از کودکان ربوده شده نه تنها در حملات تروریستی بلکه در تخریب، اخاذی و انتقال مواد مخدر نیز استفاده می شود.

” پاتریک دوکوستر” فرماندار بروکسل می گوید جوانان را به زور به مقرهای گروه پ.ک.ک در شمال عراق منتقل می کنند. “سینگر” نیز می گوید کودکان کرد نخست به مقرهایی در سوئد منتقل شده و سپس توسط تروریست های گروه پ.ک.ک به عنوان عضو به شمال عراق منتقل می شوند. در ۱۵ مارس ۲۰۰۶ روزنامه سوئی اس.و. د. نوشت نوجوانان ۱۵ الی ۱۸ ساله در اروپا ربوده شده و توسط گروه پ.ک.ک به شمال عراق به مقرهای نظامی آن برده می شوند. به نوشته این روزنامه این افراد قبل از انتقال مورد آزار جنسی و شکنجه قرار می گیرند.

ارائه موارد دیگر نیز ممکن است. وقتی در فضای مجازی موارد متعدد وجود دارد دیگر نیازی به  ارائه مثال های دیگر نیست. اگر به کانال یوتیوب گریلاهای گروه پ.ک.ک در فضای مجازی نگاه کنید، به خوبی معلوم است اعضای مسلح آن کودک هستند. محور اصلی اعضای مسلح آن کودکان زیر ۱۸ سال هستند. یافتن افراد بالای ۳۰ سال برای این گروه سخت است. اما کادر رهبری بین ۵۰ تا ۶۰ سال سن دارند.

ادعا می شود در ترکیه ۲۰ میلیون کرد وجود دارد. اگر گروه پ.ک.ک به خاطر حقوق کردها در کوهستان است چرا فقط کودکان برای حقوق ۲۰ میلیون می جنگند؟ آیا این غیرعادی نیست؟ باید چند کودک کشته شوند تا جان رهبران ۶۰ ساله گروه پ.ک.ک را نجات دهند؟ آیا یک فرد حتی یک تروریست می تواند از لحاظ اخلاقی آنقدر فاسد باشد خود را پشت سر کودکان مخفی کند؟ معلوم است گروه پ.ک.ک نه تنها ترکیه و منطقه را به سوی بدبختی سوق می دهد بلکه کودکان کرد را نیز بدبخت می نماید. چنانچه گروه پ.ک.ک واقعا خواهان رفاه مردم کرد است باید حتی به خاطر این کودکان نیز باشد با اسلحه خداحافظی کند.

نویسنده : دکتر “سدات لاچینر”   استاد دانشگاه چاناک کاله در ترکیه و پژوهشگر موئسسه بین المللی تحقیقات استراتژیک (USAK)

منبع: http://www.ataa.org

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی