شمال عبدالوفا

شمال عبدالوفا

با این موافق نبودم که گوران وارد پارلمانی شود که از زیر پا گذاشتن آرای مردم تشکیل شده و اساس پارلمان بر پایه تقلب شکل گرفته است. می‌بایست پروسه‌ی سیاسی را بایکوت می کردند تا برای محافظت از آرای مردم مرزی مشخص کنند.

در انتخابات عراق، همه‌ی نیروهای اپوزسیون کردستان شعار سردادند که این انتخابات نیست و انجمن نمایندگان با آرای دزدیده شده تشکیل شده است. کمیساریای عالی انتخابات و دادگاه، سرپرستی نهایی انتخابات را برعهده داشتند اما آنها نیز در نهایت شدند شریک متقلبین.

در کردستان هم همین طور شد، جیب مردم را خالی کردند به این هم اکتفا نکردند بلکه آرای آنها را نیز دزدیدند و کمیسیون نیز بر تمامی تقلب‌ها پرده گذاشت. احزابی که صدای اعتراضشان تا آسمان هفتم هم می‌رسید یکی پس از دیگری گردن خم کردند برای پارلمانی که با آرای تقلبی و دزدی تاسیس شد. (توجیه آن نیز مسئله ملی و میهنی بود)

در مرحله‌ی دوم می‌بایست همگی تبدیل به اپوزسیونی با برنامه و نقشه و متحد می‌شدند – اینهم نشد – همگی از هم پاشیدند. گوران تصمیم گرفت وارد حکومت شود از اعتراف نکردن به صحت انتخابات تا شریک شدن در حکومت. چرا گوران وارد حکومت می‌شود؟ چرا پارتی تا این حد نرم و لطیف برخورد می‌کند؟ چرا یکیتی و پارتی متحد نمی‌شوند؟ چرا یکیتی و گوران با همدیگر نشست و جلسه نمی‌گذارند؟

اینها سوالاتی است که لازم است پاسخ داده شوند تا از کل نقشه آگاهی یابیم…

گوران، چندین بار یکیتی را امتحان کرده است اما فایده‌یی نداشته، در دو انتخابات پشت سر هم یکیتی هرچی توانست بر سر گوران آورد. توافق موسوم به توافق دباشان میان یکیتی و گوران، هنوز جوهر امضایش خشک نشده و متوجه چندین توطئه شدیم. که اگر چند ماده از این توافق را برمی‌داشتند و چند ماده‌ی قانونی به آن اضافه می‌کردند می‌شد به عنوان پروژه‌یی برای قانون اساسی اقلیم مورد استفاده قرار داد اما تبدیل به آرد روی خار شد! یکیتی به این هم اکتفا نکرد و دست به آزار و اذیت و ظلم و فشار شد تا به هر نحوی گوران را از میان بردارد که نمی‌شود اشاره‌یی به آن داشته باشیم. (برای زمانی دیگر…)

یکیتی می‌خواست با گوران جلسه تشکیل دهد و برای تحقق این امر تلاش زیادی هم می‌کرد، اما محقق نشد و گوران به خاطر این دلایل و عقده‌ی حلبجه و اجرا نشدن توافق دباشان، جلسه تشکیل ندادند. اینها و چند دلیل دیگر سبب شد تا گوران و پارتی درخصوص برنامه‌ی چهار ساله تفاهم کنند.

موضوع خیانت ۱۶ اکتبر در پی رفراندوم و ریاست جمهوری عراق و استان کرکوک به سه عقده‌ی حاد بین یکیتی و پارتی تبدیل شده است. انتخاب د.برهم صالح برای ریاست جمهوری عراق برای پارتی تبدیل به عقده شده است. از طرفی برای یکیتی هم، مسئله استان کرکوک عقده شده  است. ۳ عقده در میان سه نیروی اصلی، اقلیم را دچار این مرض کرده است چراکه اقلیم با عقده اداره نمی‌شود و کسی هم آماده نیست که از عقده فرار کند!

چرا پارتی با گوران توافق کرد؟

–  مسعود بارزانی این بار خیلی خوب مشکل انتخابات را درک کرده بود، خوب می‌دانست که در دهوک ریزش آرا داشته است و (%۶۰) هم در انتخابات شرکت نکرده‌اند این زنگ خطر است.

–  بالا و پائین شدن موضع یکیتی در مقابلاشان باعث شد که از این طریق خواستند این مشکل را با مشکل مشابه‌اش عوض کنند.

–  به این نتیجه رسیده که یا در همین حالت کنونی خواهد ماند و یا منتظر سرنوشت خواهند بود که از سر راه برشان دارد و یا خود در زمینه‌ی اصلاح وارد عمل می‌شوند. اما آیا پارتی قادر به انجام اصلاح خواهد بود؟

–  برای حفظ مرکزگرایی خانواده‌ی بارزانی از طریق پسرش و برادرزاده‌ اش هم می‌گوید که تو قادر به اصلاح نیستی.

گوران به کدامین سو؟

دیدگاه ها در مورد این توافق، متفاوت است. هرکس و هر جناحی آنرا مورد انتقاد قرار می‌دهد. تمامی انتقاد و نکات و همراه بودن‌ها هم جای تفکر دارد، تمامی انتقادها هم قابل قبولند. اما نباید این تصمیم نهایی باشد. اگر گوران عاقل باشد گوش می‌کند و انتقادها را قبول و چراغ راهش قرار می دهد و با حرف مردم و مسئولان همراه می‌شود تا کمترین اشتباه را دچار شود در غیر این صورت گوران دچار اشتباه فاحشی خواهد شد.

اگر گوران قادر باشد توافقش را با پارتی به نتیجه برساند، در آن صورت برنده‌ی اول، منافع مردم است. احتمال دارد که قبول نکند و از این توافق خارج شود بر اساس مدت زمانی که برایش مشخص شده است. در غیر این صورت و تحت هر توجیه و نامی که قبول کند گوران آلت دست و بخشی از نقشه‌ی اجرایی خانواده‌ و پسماند تبدیل خواهد شد و به تاریخ می‌پیوندد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی