استقرار نیروهای آمریکایی در مناطق نفتی سوریه نشان می‌دهد که آمریکا در پی غارت منابع این کشور است و کردها اهمیتی برای کاخ سفید ندارند.

به گزارش کوردهوال، یکی از سران ارشد و عضو کمیته رهبری گروه مسلح پ.ک.ک، با شرکت در برنامه ویژه تلویزیون «مدیا خبر»، آخرین تحولات مناطق کردنشین شرق فرات و شمال سوریه را مورد ارزیابی قرار داد. این فرد که در لیست قرمز دولت ترکیه قرار دارد، با اشاره به سخنان ترامپ که گفته بود «جنگ کردها و ترکیه هیچ ارتباطی به آمریکا ندارد»، گفت: «ترامپ اکنون می‌گوید که این مسئله، مسئله‌ای دویست ساله است و نبردی است که پایانی ندارد، به همین علت ما نباید در آن شرکت کنیم. منظور ترامپ قرن ١٩ و ٢٠ میلادی است؛ اما وی به موارد متعدد نقض حقوق بشر و جنایات گسترده و نسل‌کشی در منطقه غرب آسیا، اشاره نمی‌کند. اما از سوی دیگر می‌گوید که من چاه‌های نفت را حفاظت می‌کنم. اکنون در آمریکا این مسئله مورد بحث قرار گرفته است. بگذارید مسئله‌ای را یادآوری کنم؛ صد سال قبل و بعد از پایان جنگ جهانی اول، اصول «وودرو ویلسون» رئیس جمهور وقت آمریکا بر مبنای آزادی حقوق ملت‌ها، حیاتی آزاد و عدم دخالت در امور داخلی دیگر کشورها به جهان عرضه و مبنای تاسیس جامعه ملل شد. اما اکنون ترامپ بعد از صد سال، به جای معیارهای ویلسون به اصول بازرگانی نفت بازگشته و کاخ سفید مشخصا درصدد دسترسی به چاه‌های نفت است».

این سخنان در حالی بیان می‌شود که هنوز مشخص نیست که چرا سران پ.ک.ک با علم به ماهیت سیاست خارجی آمریکا، وارد همکاری با این کشور شدند؟ چرا گروه‌های وابسته به پ.ک.ک در سوریه، به عنوان نیروی زمینی آمریکا در جنگ با داعش شرکت کردند و متحمل ۱۰ هزار نفر تلفات شدند؟ چرا در ماجرای عفرین، پ.ک.ک به پیشنهاد همکاری‌جویانه دولت سوریه و روسیه پاسخ مثبت نداد و ضمن اعتماد به آمریکا، زمینه‌ساز حملات ترکیه و اشغال عفرین و تغییر بافت جمعیتی و قومیتی این شهر شد؟

هنوز مشخص نیست که اگر این عضو ارشد پ.ک.ک این موارد را می‌دانسته، چرا به آمریکا اعتماد کرده است؟ چرا پ.ک.ک با علم به خیانت آمریکا و اولویت نفت برای این کشور، به آمریکا امید داشت و وارد پروسه همکاری با دولت مرکزی سوریه نشد؟ آیا این موارد نشان دهنده همکاری پ.ک.ک با دولت ترکیه و یا راهبرد اشتباه این گروه نیست؟ چرا پ.ک.ک به این نکات زودتر پی نبرد و اکنون که عفرین اشغال شده است، متوجه اولویت سیاست خارجی ترامپ شده است؟ و اصولا چرا اکنون که این سخنان بیان می‌شود باز هم امثال مظلوم کوبانی و الهام احمد به آمریکا سفر می‌کنند و در پی ویزای آمریکایی هستند؟

این عضو ارشد پ.ک.ک باید به این سوال جواب بدهد که اگر «عدم دخالت در امور داخلی دیگر کشورها» به عنوان یکی از اصول ویلسون و جامعه ملل، مورد توجه و حمایت این گروه و نهادهای اقماری آن قرار دارد، چرا با خودرایی و خودمحوری، زمینه حمله ترکیه به سوریه را فراهم کرد؟ مگر نه اینکه جنگ پ.ک.ک با دولت ترکیه است؟ چرا باید مردم اقلیم کردستان عراق و کردهای سوریه تاوان دخالت پ.ک.ک در این کشورها را بدهند؟ چرا پ.ک.ک با تاسیس پژاک، در امور داخلی کردهای ایران دخالت کرد؟

اگر اولویت آمریکا، نفت است؛ چرا پ.ک.ک و شاخه سوریه‌ای آن برای همکاری با آمریکا در حفاظت از چاه‌های نفت لحظه شماری می‌کنند؟ چرا پ.ک.ک و ی.پ.گ و سایر نهادهای اقماری این گروه‌های مسلح، به همکاری با دولت سوریه علیه داعش نپرداختند؟ مگر نه اینکه هم اکنون همین پ.ک.ک به واسطه آتش بس ترکیه و آمریکا، مجبور به عقب نشینی شده است؛ پس چرا باید این گروه و سران آن مجددا در پی رابطه با آمریکا باشند؟ اگر قرار باشد نیروهای کُرد به همکاری خود با آمریکا ادامه دهند، به احتمال زیاد باز هم نقش مزدودی و محافظت از چاه‌های نفت را برای حفظ منافع آمریکا و خیانت به سوریه بر عهده خواهند گرفت و احتمالا روزی فرا خواهد رسید که آمریکا چاه‌های نفت را نیز رها کند و کردها باز هم طعم رابطه با آمریکا را تجربه کنند.

این نقش مزدوری، مورد تایید آمریکا نیز قرار گرفته است. زیرا وزارت دفاع آمریکا اعلام کرده است که این کشور صدها سرباز و ده‌ها تانک از نوع آبرامز به سوریه می‌فرستد تا از میدان‌های نفتی محافظت کرده و آنها را از دسترس «داعش، دولت سوریه، ایران و روسیه» دور نگاه دارند. مجله‌ نیوزویک آمریکا مدعی است که «ارتش این کشور پس از خروج از مناطق کردنشین سوریه، برنامه ارسال نیروی نظامی و تانک‌های جنگی برای محافظت از میدان‌ها‌ی نفت شرق سوریه را طرح‌ریزی کرده است».

به همین دلیل بود که بشار اسد رئیس جمهور سوریه اخیرا در یک مصاحبه خبری به صراحت گفت هدف آمریکا، نفت سوریه است. وی شامگاه پنجشنبه (نهم آبان) طی مصاحبه با شبکه‌های تلویزیونی «السوریه» و «الإخباریه» به «دونالد ترامپ»، همتای آمریکایی خود «بهترین رئیس‌جمهور آمریکا» لقب داد و گفت: «ترامپ بهترین رئیس‌جمهور آمریکاست؛ نه برای اینکه سیاست‌های او خوب بوده است؛ بلکه به این دلیل است که بیشترین شفافیت را در بین رؤسای جمهور آمریکا دارد. این ترامپ است که می‌گوید ما به دنبال نفت سوریه هستیم و این همان واقعیت سیاست آمریکا است».

گفتنی است اگر به تاریخچه روابط آمریکا با کشورهای منطقه نیز دقت شود، نقش نفت و ثروت و منافع مالی به خوبی مشاهده می‌شود. آمریکا به بهانه وجود سلاح‌های کشتار جمعی به عراق حمله کرد، اما در واقع در پی تسلط بر چاه‌های نفت این کشور بود. تسلّط آمریکا بر این ماده حیاتی در خاورمیانه از طریق حضور مستقیم، تسلّط بر منابع مالی ﺗﺄمین­کننده اصلاحات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و امنیتی مورد نظر طرح خاورمیانه بزرگ نیز محسوب می­شد. یعنی پیشبرد اهداف آمریکا در منطقه با بهره­گیری از منابع انرژی خاورمیانه و در چهارچوب طرح خاورمیانه بزرگ معطوف به وجود اراده­ای برای تحقّق شرایط یک نظام اقتصاد آزاد در خاورمیانه بزرگ است.

برچسب ها : , , ,

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی