عدم رعایت دستورات اوجالان در مورد انتخابات شهرداری‌های ترکیه، مسائل مناطق کردنشین سوریه، اعتصاب غذا و حتی جنگ خندق‌ها نشان از عبور سران پ.ک.ک از عبدالله اوجالان دارد.

سخنان اوجالان در مورد آمادگی وی برای حل بحران و جنگ ۴۰ ساله، کماکان در سر خط خبرهای رسانه‌های منطقه به خصوص ترکیه و اقلیم کردستان عراق قرار دارد. بسیاری از کارشناسان از جمله ابراهیم گوچلو معتقد است برکناری شهرداران شهرهای کردنشین ترکیه که به پ.ک.ک تعلق خاطر داشتند نشان از پاسخ منفی دولت ترکیه به سخنان اوجالان است. وی همچنین معتقد است پ.ک.ک نیز دیگر برای اوجالان، اعتباری قائل نیست و از دستورات وی اطاعت نمی‌کند.

جناب گوچلو اخیر عبدالله اوجالان پیام داد و مدعی شد می‌تواند در عرض یک هفته به درگیری‌های پ.ک.ک و دولت ترکیه پایان دهد. پ.ک.ک از طرفی در اقلیم کردستان تحت فشار است، در سوریه نیز ارتش ترکیه در مرز مستقر شده، در داخل ترکیه نیز سه شهرداری مهم را از دست داد، در قندیل نیز دستور اوجالان رد شد و سران آن بر تشدید درگیری تاکید می‌نمایند. ارزیابی شما از این وضعیت آشفته چیست؟

عبدالله اوجالان در انتخابات شهرداری استانبول نیز ثابت کرد دیگر در پ.ک.ک وزنه نیست. چون علنا خواهان حمایت از اردوغان شد. اما ه.د.پ. و پ.ک.ک به آن توجه نکردند. در روند صلح نیز اوجالان مدعی شد در مدتی کوتاه پ.ک.ک را خلع سلاح خواهد کرد، اما نتوانست. چون پ.ک.ک به دستور او توجه نمی‌کند. پ.ک.ک با از بین بردن روند صلح پاسخ منفی به اوجالان داد. یعنی از این روند استفاده تاکتیکی نمود. چون اصلا چیزی به نام مسئله کرد در برنامه پ.ک.ک و اوجالان وجود ندارد. حتی در جنگ خندق‌ها نیز پ.ک.ک دستور اوجالان را رد کرد. چون من شنیده بودم اوجالان مخالف جنگ خندق‌ها بود. اوجالان از پ.ک.ک خواست در سوریه نیز از سیاست ترکیه حمایت کند و حساسیت‌های آن را درک نماید، اما پ.ک.ک دستور او را رد کرد. واقعیت این است اوجالان از همان آغاز پروژه و عامل دولت است و با هر حکومتی نیز همکاری می‌کند. اوجالان عملا قدرت ندارد جنگ را متوقف کند و همچنین قدرت ندارد تا مسئله کرد را حل کند. چون مسئله کرد با پ.ک.ک تفاوت دارد. تعیین سرنوشت کُرد با برنامه‌های پ.ک.ک سازگار نیست و ما هم می‌دانیم اوجالان علنا می‌گوید کردها نباید دولت تاسیس کنند یا خودمختاری یا فدرالیسم داشه باشد. خوب اگر چنین است پس پ.ک.ک چه می‌خواهد؟ چرا باید خود را پیشقراول مسئله کرد معرفی کند؟ پس این یعنی از نظر پ.ک.ک مسئله کرد وجود ندارد. اوجالان قدرت ندارد، چون نه قندیل و نه حکومت به سخنان وی توجهی نمی‌کنند. حکومت نیز می‌داند اوجالان جایگاهی در قندیل ندارد و نفوذ خود را از دست داده است و دیگر همانند سابق انحصار ندارد. حکومت نیز می‌داند اوجالان توانایی توقف جنگ را ندارد. وقتی وی نتوانست در انتخابات شهرداری استانبول موفق شود چطور می‌تواند جنگ را متوقف کند؟ اوجالان فردی خیال‌پرست است. نه خودش را می‌شناسد نه ترکیه و مردم را. اردوغان رسما می‌گوید با پ.ک.ک نمی‌توان مذاکره کرد و باید کُردها را مخاطب قرار داد. اما حزب حرکت ملی با اردوغان هم پیمان است. لذا اردوغان حتی نمی‌تواند با کردهای مخالف و منتقد پ.ک.ک نیز گفتگو نماید. دولت قصد ندارد با پ.ک.ک مذاکره نماید. پ.ک.ک نیز علنا حامی ‌کمالیست‌هاست. در سوریه نیز ابزار دست آمریکا شده و علنا با ترکیه خصومت می‌کند. در شهرداری سه شهر نیز علنا رویکرد ضد مردم و ضد دولت را در پیش گرفت.

اخیرا پژاک از موضع اقتدارگرایانه از احزاب سنتی مانند دموکرات و کومله نیز خواسته زیر چتر آن قرار گیرند و مدعی است پروژه‌ای برای کردستان ایران دارد. این که پ.ک.ک و شاخه ایرانی آن یعنی پژاک همیشه از موضع بالا حرف می‌زنند، از کجا ناشی می‌شود؟

من یک سوال ساده می‌پرسم. وقتی پ.ک.ک و پژاک می‌گویند اقلیم کردستان نباید مستقل شود یا در همه‌پرسی اقلیم علنا با کردها مخالفت می‌کنند، چطور می‌تواند مدعی کرد بودن باشند؟! پژاک و پ.ک.ک علنا در ترکیه، ایران، عراق و سوریه همه احزاب کُرد را دشمن اعلام کرده و با همه درگیر شده‌اند. پ.ک.ک از طریق پژاک در اراده مردم کُرد ایران دخالت می‌کند. چون اکنون روابط ایران و ترکیه بسیار مناسب است، به دستور آمریکا می‌خواهد علیه ایران اقدام نماید و قصد دارد احزاب سنتی را نیز همراه خود کند. پ.ک.ک و پژاک علنا شنگال را غیر کُرد معرفی کردند و حتی ماده ۱۴۰ قانون اساسی عراق برای تعیین سرنوشت مناطق مورد مناقشه را رد می‌کنند تا کلکسیون مواضع غیرکردی خود را تکمیل کنند.

پژاک و پ.ک.ک در ترکیه سوریه و عراق و ایران کردها را به قتل می‌رسانند. چطور می‌توان مدعی کُرد بودن شد و کردها را نیز به قتل رساند؟ پژاک اخاذی می‌کند، مردم را تحت فشار قرار می‌دهد و کتک می‌زند و در روستاها مخفی می‌شود. فضا را امنیتی کرده است. ترکیه نیز به دلیل حضور پ.ک.ک روستاهای اقلیم را بمباران می‌کند. پ.ک.ک چهل سال است جز قتل کردها هیچ کاری نکرده است. اعضا و سران پ.ک.ک کرد نیستند و فکر کردی ندارند. حال چطور می‌توانند مدعی دفاع از حقوق کردها شوند. رهبری پ.ک.ک کُرد نیست. شیوه این گروهT ضد کردها و ضد زبان کردی هستند. چند نفر از آنها کردی می‌دانند؟ آنها کمالیست هستند. پژاک با بدترین گروه‌ها رابطه برقرار کرده است تا علیه ایران وارد عمل شود. دوران کالکان چطور می‌تواند برای کردهای ایران تعیین تکلیف نماید. با زور اسلحه مردم را می‌ترسانند. سران پ.ک.ک بی اصل و نسب و مزدور هستند. برای همین نیز چهل سال است بدون ناراحتی وجدان کردها را به قتل می‌رسانند.

ساختار پژاک ضد خانواده است. لذا این اظهارات سران آن نیز با هدف نابودی کردها بیان شده است. پ.ک.ک مجری برنامه دولت ترکیه برای نابودی کردها شده است، آن هم خیلی ارزان. این مواضع پژاک نیز پروژه‌ای ضد کردی است؛ چون این گروه ابزار دست امپریالیسم است. حتی وقتی از کنگره ملی حرف می‌زند نیز هدفش ایجاد استیلا برای خصومت علیه کردهاست. می‌بینیم پ.ک.ک علنا علیه اقلیم کردستان است. در حالی که اقلیم، حکومتی رسمی ‌است. پ.ک.ک علنا می‌گوید دشمن بارزانی، شیخ سعید، سید رضا، شیخ عبیدالله نهری، شیخ عبدالقادر، جبران خالد بیگ، احسان نوری پاشا، قاضی محمد، اسماعیل آغا و … است. در نوشته‌های اوجالان اینها به صورت علنی مطرح شده است. مجلات و روزنامه‌های پ.ک.ک مملو از دشمنی با این شخصیت‌هاست. کافیست به اظهارات وی در دیدار با وکلایش مراجعه کنید. مسعود بارزانی و جلال طالبانی را با بدترین الفاظ خطاب قرار داده است. واقعا عجیب است! پ.ک.ک صاحب کردها نیست و نمی‌تواند برای کردها تعیین تکلیف نماید. نمی‌توان هم کمالیست بود هم کُرد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی